Imigranci: Hiszpania idzie pod prąd

To jest zagrywka pokerowa. Hiszpanów czekają za półtora roku wybory parlamentarne. Jeśli wierzyć agregatorowi sondaży Politico, bez trudu wygrałaby je dziś koalicja skrajnie prawicowego Vox (17 proc. poparcia) i bardziej umiarkowanej Partii Ludowej (PP, 32 proc.). Dla obu ugrupowań, tak, jak dla prawicy w Stanach Zjednoczonych i całej wolnej Europie, wodą na młyn jest strach przed imigracją.

Ale mimo to Sánchez, który stoi na czele koalicji umiarkowanie lewicowej PSOE (27 proc.) i radykalnej Sumar (6 proc.) doszedł do porozumienia z pozostającym w opozycji, innym ugrupowaniem twardej lewicy Unidos Podemos (5 proc.), aby przeprowadzić dziś właściwie już nigdzie nie spotykany proces masowej regularyzacji pobytu żyjących na czarno imigrantów. 

Inicjatywa premiera pomoże utrzymać system emerytalny

Tą inicjatywą mają być objęci wszyscy ci, którzy 31 grudnia mieszkali przynajmniej przez pięć miesięcy w Hiszpanii. Warunkiem jest brak zarzutów kryminalnych. Podania będą przyjmowane od początku kwietnia do końca czerwca. Zdaniem madryckiego instytutu badawczego Funcas procesem może być objętych od 500 tys. do miliona osób. Dziś kraj liczy blisko 50 mln mieszkańców.

Czytaj więcej

Społeczeństwo

Śmierć w drodze do Hiszpanii

Dzięki masowej imigracji Latynosów królestwo ma już prawie 50 milionów mieszkańców. Ale przed Afr...

Wskaźnik bezrobocia w Hiszpanii należy do najwyższych w Unii, choć ostatnio po raz pierwszy od kilkunastu lat spadł poniżej 10 proc. Jednak imigranci wykonują prace, którymi nie chcą parać się Hiszpanie: opieką nad osobami starszymi i dziećmi, sprzątaniem hoteli i obsługą restauracji, zbieraniem owoców. Popyt na tego typu pracowników jest tym większy, że kraj przeżywa turystyczny boom. W ubiegłym roku odwiedził go 97 mln osób zza granicy, pozostawiając 130 mld euro. Tylko Francja osiągnęła lepszy wynik. Zdaniem ekonomisty Joana Monrasa zalegalizowanie pracujących na czarno przyniesie fiskusowi średnio 4 tys. euro od osoby rocznie. W zeszłym roku hiszpański dochód narodowy urósł o 2,8 proc. To najlepszy wynik wśród dużych gospodarek Unii poza Polską (3,6 proc.). Integracja migrantów jest z pewnością dobrym ruchem dla utrzymania systemu emerytalnego. Hiszpania, podobnie jak Polska, notuje dramatyczne załamanie przyrostu naturalnego. Jednak inaczej niż w naszym kraju, zdołała ona wydłużyć do 67 lat wiek przejścia w stan spoczynku, tak dla kobiet, jak i mężczyzn.

Choć może się bronić z punktu widzenia ekonomicznego, inicjatywa Sáncheza jest ryzykowna, gdy idzie o dynamikę polityczną. Wywołała nieraz zaskakujący opór.

– Przyjechałam do Hiszpanii z Wenezueli na studia i już zostałam, bo sytuacja w moim kraju była fatalna. Żyłam w niepewności, musiałam godzić się na niższe stawki, uciążliwą pracę. Proces legalizacji mojego pobytu trwał osiem lat, ale osoby, z którymi odbierałam prawo pobytu, nieraz czekały na to 10 lat. A teraz okazuje się, że potrzeba na to pięć miesięcy! To nie jest poważne, uporządkowane. Moim zdaniem Sánchez zdecydował się na taki krok z powodów wyborczych – mówi „Rz” Rosa. 

Kościół katolicki poparł legalizację imigrantów

Ana Abril, koordynatorka działań hiszpańskiego Caritasu, wskazuje jednak w rozmowie z „Rz”: „życie na czarno wywołuje strach i niepewność. Kiedy jednak pobyt danej osoby staje się legalny, może ona budować swoją przyszłość, zyskuje prawa”.  

Objęci procesem legalizacji imigranci otrzymają roczne prawo pobytu z możliwością wielokrotnego przedłużania aż do spełnienia warunków otrzymania hiszpańskiego obywatelstwa. Ogromna większość beneficjentów to latynosi, którzy nie potrzebują wizy, aby przyjechać do Hiszpanii w celach turystycznych do 90 dni. Wielu z nich po tym terminie żyło w ukryciu. Dzięki porozumieniom z autorytarnymi rządami takich krajów, jak Maroko czy Mauretania Madryt zdołał natomiast drastycznie ograniczyć liczbę imigrantów dostających się do królestwa od strony Afryki. Zdaniem Frontexu w ub. roku było ich 20 tys. 

Czytaj więcej

Polityka

Ostatnią nadzieją młodych Hiszpanów jest skrajna prawica

Już 40 procent Hiszpanów w wieku 18-34 lat popiera post-frankistowskie ugrupowanie Vox. Czują się...