Z tego artykułu się dowiesz:
- Jakie wystawy będą prezentowane w polskich muzeach w 2026 roku?
- W jaki sposób Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie ukazuje związki sztuki i polityki?
- Na jakie pytania odpowiada wystawa w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu dotycząca AI?
- Co planują Zamki Królewskie i Muzea Narodowe?
- Kiedy otwarcie Muzeum Plakatu w Warszawie?
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie trzyma rękę na pulsie czasu, pozwalając zarazem zobaczyć dzieła artystów, którzy wyznaczali kierunek rozwoju sztuki współczesnej. Na planowanej na czerwiec wystawie „Jesteś w sercu zmiany. Surrealizm i antyfaszyzm” – polskiej wersji ubiegłorocznego międzynarodowego projektu prezentowanego w Monachium– zobaczymy dzieła m.in. Hansa Bellmera, Pabla Picassa, Dory Maar, Paula Éluarda, Maxa Ernsta, Leonory Carrington, Lee Miller. Sztuka będzie tu pretekstem do pokazania międzynarodowej solidarności łączącej Pragę z Coyoacán w Meksyku, Kair z republikańską Hiszpanią, Marsylię z Fort-de-France na Martynice, Portoryko i Paryż z Chicago. A zapewne także do aktualnej refleksji nad szansą artystycznego porozumienia w odpowiedzi na obecne polityczne zagrożenia.
Natomiast prace Andy Warhola można już oglądać w … Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie na wystawie „Formy obecności. Sztuka Łemków/Rusinów Karpackich” – w sąsiedztwie m.in. Nikifora i Jerzego Nowosielskiego, bo wszyscy pochodzili z tego samego kręgu kulturowego.
Pawilon Czterech Kopuł, Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu na dziesięciolecie swojego istnienia przygotowuje również wystawę o światowym oddechu, pokazującą dialog kultur Wschodu i Zachodu na przykładzie twórczości trzech wybitnych współczesnych japońskich artystów Koji Kamoji (rocznik 1935, mieszka w Polsce), Yoshio Nakajima (rocznik 1940) i Keiji Uematsu (rocznik 1947), którzy osiedli w Europie. Pokaz „Wschód słońca na Zachodzie. Kōji Kamoji, Yoshio Nakajima i Keiji Uematsu” (1 marca – 31 maja) to opowieść o transkulturowym doświadczeniu i spotkaniu japońskiej tradycji z europejską sztuką.
Centrum Kultury Zamek w Poznaniu na wystawie „AI – algorytmy iluzji” (21 marca – 12 lipca) skupi się na budzącym dziś wiele emocji pytaniu, jak AI wpływa na sztukę i jej odbiór, odwołując do prac zagranicznych i polskich artystów. Zobaczymy na niej m.in. monumentalną instalację „Calculating Empires” Kate Crawford i Vladana Jolera, która zdobyła w zeszłym roku Srebrnego Lwa na Biennale Architektury.
Czytaj więcej
Do artystycznych podróży po Europie zachęca w 2026 r. mnóstwo wystaw indywidualnych wybitnych artystek i artystów i co najmniej dwa potężne wydarze...
Hity królewskie
Zamek Królewski na Wawelu kontynuuje spotkania historii i sztuki współczesnej. Na wystawie „Anna Jagiellonka” (23 października – 14 lutego 2027) wznowi dyskusję na temat długo niedocenianej ostatniej monarchini z rodu Jagiellonów i pokaże ją w zupełnie nowym świetle. Jako godną następczynię swoich przodków, która kryzys po śmierci brata Zygmunta Augusta przekształciła w jesień „Złotego Wieku”. Dbała o sławę swego rodu, ale także stała się promotorką wstąpienia na tron Rzeczypospolitej szwedzkiej dynastii Wazów jako „nowych Jagiellonów”.
Marcin Kober Anna Jagiellonka,1594-1595
Wśród nowych wystaw czasowych Wawelu uwagę przyciągają z jednej strony historyczne pokazy, jak m.in. „Antyki z kolekcji Lanckorońskich” (8 maja – 30 sierpnia) i „Pasy kontuszowe z kolekcji Zamku Królewskiego na Wawelu” (28 listopada – 28 lutego). A z drugiej na wskroś współczesne, jak wystawa Joanny Rajkowskiej (autorki słynnej Palmy w Alejach Jerozolimskich w Warszawie) w Ogrodach Królewskich (kwiecień – wrzesień).
Zamek Królewski w Warszawie podąża w podobnym kierunku. Rok 2026 rozpoczął wystawą „Łukasz Stokłosa. Lśnienie” (czynna do 27 września). Obrazy współczesnego malarza rozmieszczono tak, żeby przejść całą główną trasę zwiedzania, prowadzącą przez wnętrza z królewskimi apartamentami. Wystawa skłania do refleksji nie tylko nad rozwojem sztuki, ale również nad historią, przemianami władzy i światem, który choć przeminął, nadal ma znaczenie dla naszej tożsamości.
Następna planowana na marzec wystawa „Ostatni zamek. Zamczystość polska: od Wawelu do Stobnicy” w Pałacu pod Blachą połączy narrację o polskich zamkach, ich formach, funkcjach i znaczeniach ze współczesnymi fotografiami m.in. Nicolasa Grospierre’a, Marty Ejsmont i Mateusza Pawlukiewicza.
Z kolei w kwietniu Zamek Królewski otworzy pokaz „Wielka Gra. Opera Władysława IV”, która przeniesie nas na XVII-wieczny dwór tego władcy, przypominając, że Zamek był nie tylko przestrzenią władzy, ale także ważnym ośrodkiem życia artystycznego.
Rok Czapskiego i Szapocznikow
Muzea Narodowe przygotowały niezwykle bogatą ofertę. Najsilniej rywalizują ze sobą Warszawa i Kraków.
Muzeum Narodowe w Krakowie włączy się w Rok Józefa Czapskiego ogłoszony przez Sejm RP w 130. rocznicę urodzin wybitnego polskiego intelektualisty – malarza, pisarza i współtwórcy Kultury Paryskiej. Planuje dużą jubileuszową wystawę i liczne wydarzenia w działającym od 10 lat Oddziale Oddziale Czapskich.
MNK uświetni także setne urodziny 100 Aliny Szapocznikow, jednej z największych polskich rzeźbiarek. Pokaz „Szapocznikow. Osobista” w Gmachu Głównym (20 marca – 23 sierpnia) przybliży jej wrażliwość i spectrum emocji w pracach, których tematem jest ciało – (w odlewach własnego ciała artystki i osób jej bliskich), w których przekazywała zarówno chwile zmysłowej przyjemności, jak i dramatyczne doświadczenia związane z Holokaustem, a potem chorobą nowotworową.
Notabene, także warszawska Zachęta przygotowuje wystawę poświęconą Alinie Szapocznikow w dialogu ze sztuką Nairy Baghraiman, współczesnej niemiecko-irańskiej artystki, mieszkającej w Berlinie, która także eksperymentuje z tematem cielesności.
Wracając do Muzeum Narodowego w Krakowie, zapowiada ono też wiele tematycznych wystaw w Gmachu Głównym, które na pewno przyciągną publiczność, jak „Młodopolska Grupa Pięciu, Zapomniani buntownicy”, do której należeli znakomici artyści: Leopold Gottlieb, Witold Wojtkiewicz, Vlastimil Hofman, Mieczysław Jakimowicz i Jan Rembowski (13 lutego – 15 lipca); „Gotyk w Karpatach” z setką średniowiecznych dzieł z Europy Środkowej (otwarcie 10 kwietnia), „Obywatelka Cepelia” (październik) – pierwszy całościowy pokaz poświęcony Cepelii.
A na koniec roku MNK szykuje super hit „Kuszenie i ostrzeżenie”, który nawiązując do „Boskiej komedii” Dantego opowie o kuszeniu i ostrzeżeniach przed popełnieniem błędu. Przypomni, że artyści od wieków pokazują, jak człowiek mierzy się z własną słabością, lękiem i pokusą; od średniowiecznych wizji grzechu do XX-wiecznych katastrof.
Muzeum Plakatu po modernizacji
Muzeum Narodowe w Warszawie zaczyna od podwójnie mocnego wiosennego uderzenia. W marcu czeka nas otwarcie Muzeum Plakatu (oddziału MNW) po kilkuletniej modernizacji. Na nowej wystawie stałej „Plakat polski. Kolekcja” zobaczymy blisko 36 tysięcy prac polskich artystów, opowiadających o przemianach kulturowych, społecznych i politycznych. Główne rozdziały tej panoramy to: Młoda Polska, reklama artystyczna XX-lecia międzywojennego, powojenny plakat propagandowy, artystyczny fenomen polskiej szkoły plakatu i nowoczesne projektowanie graficzne.
Wystawa „Plakat polski. Kolekcja”: Teodor Axentowicz II Wystawa Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, 1898
W kwietniu w Gmachu Głównym MNW rozpocznie się wystawa czasowa „Kolekcjoner. Ignacy Korwin-Milewski (1846–1926)”. To nie tylko barwna opowieść o biografii arystokraty i mecenasa polskiej sztuki, ale przede wszystkim okazja do przypomnienia sławnych dzieł z jego kolekcji, jak „Stańczyk” Matejki, „Babie lato” Chełmońskiego, czy „Żydówka z cytrynami” Aleksandra Gierymskiego.
A w listopadzie wystartuje ekscytujący projekt zatytułowany „Bestiariusz” poświęcony pochodzeniu zwierząt i ich miejscu w porządku świata – od mitów o stworzeniu po fantastyczne hybrydy z legend, baśni i sztuki, od początku cywilizacji po czasy współczesne.
Czytaj więcej
Drugi rok działalności w nowej siedzibie Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaczyna od dwóch gigantycznych wystaw, opowiadających o sztuce kobie...
Szlak atrakcyjnych wydarzeń prowadzi przez wiele jeszcze innych muzeów i galerii. Szczególne miejsce wśród nich zajmują spektakularne wystawy indywidualne, zaczynając od projektów Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Otwierane tu w marcu monografie polskiej awangardowej artystki Marii Jaremy (1908–1958) i współczesnej amerykańskiej malarki Julie Mehretu (rocznik 1970). Łączy je przekonanie, że abstrakcja nie oznacza oderwania od życia.
Z kolei zapowiadana na lipiec przez MSN wystawa Edwarda Dwurnika, skupi się na najważniejszych malarskich cyklach Edwarda Dwurnika z lat 70. i 80. – „Sportowcy” i „Robotnicy”. Będzie to opowieść o malarstwie manifestacyjnie zrywającym z elitarnością, rozumianym jako dokument życia społecznego.
