Tutu to po Nelsonie Mandeli postać numer dwa walki z segregacją rasową i prześladowaniami czarnej większości w RPA, zakończonej zniesieniem apartheidu na początku lat 90.

Był duchownym Kościoła anglikańskiego. Od 1986 r. jako pierwszy czarny objął najwyższy urząd Kościoła w RPA – arcybiskupa Kapsztadu. Gdy Mandela, przywódca ruchu zwalczającego apartheid, został w 1990 r. wypuszczony z więzienia przez prezydenta Frederika Willema de Klerka, abp Tutu przyjął rolę negocjatora w procesie demokratyzacji. Stanął na czele Komisji Prawdy i Pojednania, która słuchała zeznań ofiar, zajmowała się ich rehabilitacją i zadośćuczynieniem oraz udzieliła amnestii części oprawców.

Czytaj więcej

Nie żyje arcybiskup Desmond Tutu

Potem angażował się w obronę mniejszości seksualnych, krytykował marginalizacją białych mieszkańców RPA przez czarnych prezydentów Thabo Mbekiego i Jacoba Zumę, którzy jego zdaniem porzucili drogę wytyczoną przez Mandelę. Sprzeciwiał się interwencji w Iraku i nawoływał do bojkotu Izraela za „nielegalną okupację Palestyny".

W 1984 r. dostał Pokojową Nagrodę Nobla za „jednoczącą rolę przywódcy kampanii bez przemocy na rzecz przezwyciężenia apartheidu w RPA".

Miał 90 lat.