4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Upalny zew przygody
Enrico Casarosa, nominowany do Oscara za krótkometrażową animację „La Luna" (2011), przy okazji swojego nowego filmu „Luca" po raz pierwszy sprawuje pieczę nad projektem tak dużym. Jednak doświadczenia mu nie brakuje, bo z należącą do Disneya wytwórnią Pixar związany jest już od czasu „Aut" (reż. John Lasseter, 2006). Asystował też przy powstawaniu takich hitów studia, jak „Ratatuj" (reż. Brad Bird, 2007), „Odlot" (reż. Pete Docter, Bob Peterson, 2009) czy wreszcie „Coco" (reż. Lee Unkrich, Adrian Molina, 2017). Każdy kolejny z tych tytułów wydawał się przy tym lepszy od poprzedniego. Tymczasem „Luca" ma nikłe szanse, by znaleźć się w ścisłej czołówce utworów wyprodukowanych przez korporację. Nie oznacza to bynajmniej, że jest to kino nieudane. Jak na Pixara przystało, znajdziemy tu uniwersalne przesłanie o tolerancji, znaczeniu przyjaźni, konieczności walki z terrorem i tyranią, a także – co znamienne – o prymacie nauki nad banialukami.
Film Casarosy to historia ulokowana na włoskim wybrzeżu, skąpanym w gorącym słońcu. Ciepło aż bije z ekranu nie tylko za sprawą tonacji kolorystycznej, ale również samej faktury obrazu, jak i zmieniającej się raz po raz techniki animacji (od komputerowej po bardziej tradycyjną kreskę, przypominającą rysunki wykonane przez dziecko). Film opowiada o dwóch młodych stworkach (potworach?) mieszkających na co dzień w wodzie i eksplorujących nieznany im oraz ponoć szalenie niebezpieczny świat ludzi. Luca oraz Alberto, bo o nich mowa, marzą o życiu na powierzchni. Zakazany owoc jest wszak najpyszniejszy. Przebywanie w głębinach to egzystencja bezpieczna, jak sugerują przewrażliwieni rodzice głównego bohatera, a wynurzania się zabraniają im, gdyż wiedzą, że na twardym gruncie czyhają liczne zagrożenia, których źródłem są ludzie. Ale co z tego, skoro bytowanie w ukryciu jest zwyczajnie nudne?
Reklama
Plus Minus
Ksiądz pedofil wykorzystywał Monikę jak tylko mógł. Zmowa milczenia i zaniedbania biskupów
Prawie 40 lat zmowy milczenia w sprawie wykorzystywania seksualnego małoletniej przez księdza. Różne sygnały świ...
Plus Minus
„Źródło czerni”: Polska w ciemnościach
„Źródło czerni” trzyma w napięciu, czasami możemy mieć wrażenie, że fabuła niepotrzebnie się przedłuża, ale na s...
Plus Minus
„Cartaventura: Lhasa”: Wyprawa po kartach
„Cartaventura: Lhasa” to okazja, by poznać losy Alexandry David-Néel.
Plus Minus
„Jay Kelly”: Ostatnia gwiazda kina
To Kelly? Czy Clooney? A może tylko naczynie, w którym mieści się idea bożyszcza tłumów?
Plus Minus
„Wysokie i niskie tony”: Bracia z różnych światów
W opowieści Courcola kryje się refleksja na temat siły rodzinnych związków i prawdziwej przyjaźni.
