Zohran Mamdani, od paru tygodni burmistrz Nowego Jorku, budzi wielką nadzieję środowisk liberalno–lewicowych nie tylko w Ameryce. I w wielu innych krajach stał się wyczekiwanym symbolem wielkiej politycznej zmiany i – na razie również wyczekiwanym, bo czasu na działania wiele nie miał – kontrsymbolem dla władzy sprawowanej przez Donalda Trumpa.

Może to określenie „środowiska liberalno–lewicowe” trzeba by nieco okroić. Nie jest bowiem jasne, czy przez lata zaliczający się do niego miliarderzy czy ważni przedsiębiorcy z nowoczesnych sektorów gospodarki są gotowi wziąć udział w rewolucji, której jeszcze nie ma, ale już się kojarzy z nazwiskiem Mamdaniego, amerykańskiego socjalisty. Rewolucja, której jeszcze nie ma, mogłaby wybuchnąć z powodu zjawiska, które dotyka Amerykę i prawie cały Zachód: bogatsi są coraz bogatsi, a biednych jest procentowo coraz więcej. W kampanii wyborczej Mamdani obiecywał tym biednym, którzy w Nowym Jorku żyją niedaleko tych bajecznie bogatych, darmową komunikację miejską, darmowe żłobki, tanie sklepy prowadzone przez miasto i zamrożone czynsze. To, jak na kapitalistyczną Amerykę, rewolucja, tyle że bezkrwawa.