Film Wojciecha Wawszczyka wyróżnia się na tle sztampowych animacji zalewających kina. Zachwyca świeżym, absurdalnym humorem i niesamowitymi światami, które odwiedzają bohaterowie. Pojawia się tu bowiem morze pełne syren okrętowych, góra groszku z marchewką, wnętrze naprawdę długiego węża, a nawet kraina, z której dinozaury znikają za sprawą zwykłej gumki myszki. Ich latorośl, tytułowy Diplodok, będzie musiał spotkać się z autorem komiksów o sobie, by odzyskać ukochanych rodziców.