Po realizmie magicznym i gigantach lat 60. przyszło nowe pokolenie pisarzy, dorastających w rzeczywistości, która z magią nie miała wiele wspólnego. Autorzy pokroju Rodriga Fresana, Edmunda Paza Soldana, Alberta Fugueta czy Jaime Bayly'ego dorastali w świecie popkultury i przemocy. I takie też były najczęściej ich książki: brudne, brutalne, prawdziwe. Pokolenie McOndo (nazwa to ironiczne połączenie McDonald's, luksusowych condo hotels i Macondo, czyli wioski ze „Stu lat samotności") wyraźnie odcięło się od wielkich poprzedników.