Kosztowne długotrwałe procesy

W lipcu 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję o zwrocie części dotacji, ale głównie z powodów proceduralnych.

Dotacja niewykorzystana w terminie musi być zwrócona

Wkrótce po tym wyroku wojewoda małopolski określił więc identyczną z poprzednią kwotę do zwrotu z odsetkami za zwłokę. Ponieważ jednak za podstawę decyzji przyjął przepisy kolejnej ustawy o finansach publicznych z 2005 r., która weszła w życie od 2006 r., WSA w Warszawie, do którego wpłynęła skarga miasta Oświęcim, uchylił w 2008 r. zarówno tę decyzję, jak i decyzję ministra finansów. Organy obu instancji miały kłopot z określeniem, które przepisy powinny być zastosowane – nowej ustawy czy też ustawy obowiązującej w dniu wydatkowania dotacji – stwierdził sąd.

W lutym 2009 r. wojewoda małopolski po raz trzeci ustalił, że Oświęcim ma zwrócić 193 942 zł. Przez ten czas urosły już jednak, i to znacznie, odsetki za zwłokę. Nadal bowiem ciągnęły się sprawy w sądach. Po bezskutecznym odwołaniu do ministra finansów Oświęcim wniósł nową skargę do WSA w Warszawie. A po niekorzystnym dla miasta wyroku tego sądu z 2010 r. – skargę kasacyjną do NSA.

W maju 2011 r. NSA stwierdził, że o tym, czy dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości, decyduje data, do której środki z dotacji pozostawały w dyspozycji podmiotu z niej korzystającego. Po tej dacie dotacja niewykorzystana staje się dotacją pobraną w nadmiernej wysokości.

Wyrok oznacza, że Oświęcim musi wysupłać z miejskiego budżetu ponad 400 tys. zł, z czego 200 tys. zł to odsetki narosłe przez pięć lat, kiedy miasto się procesowało, chociaż sprawa została rozstrzygnięta już w pierwszym wyroku.