Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie tak rozstrzygnął spór biura podróży z fiskusem, przychylając się do stanowiska izby skarbowej (sygnatura akt III SA/Wa 2761/10).
Podatnik złożył wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji, pytając, czy do ceny nabycia, która jest elementem kalkulacji marży, można wliczyć podatek należny od usług nabywanych dla bezpośredniej korzyści turysty.Przepisy podatkowe ustalają szczególne zasady opodatkowania usług turystycznych. Jego podstawą nie jest cała kwota należna ze sprzedaży, lecz jedynie marża narzucona przez biuro kupujące usługę, z której korzysta jego klient.
Art. 119 ust. 2 ustawy o VAT (tekst jedn. DzU z 2004 nr 54, poz. 535 ze zm.) definiuje marżę jako różnicę między kwotą, którą ma zapłacić turysta, a ceną nabycia przez biuro usługi dla swojego klienta. Jeśli usługa świadczona jest przez firmę z siedzibą za granicą, podatnikiem z tytułu importu usług jest polski przedsiębiorca. Musi on wystawić fakturę wewnętrzną i odprowadzić do urzędu podatek od usług turystycznych 23 proc.
Biuro uznało, że odprowadzany VAT jest elementem ceny usługi. Istotne jest to, jaką kwotę musiał faktycznie przeznaczyć na jej zakup, a podatek jest elementem cenotwórczym, ponieważ nie ma możliwości odliczenia VAT naliczonego. Nie zgodził się z tym dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, tłumacząc, że przepis wyraźnie wskazuje na to, iż ceną nabycia jest jedynie kwota, jaką biuro ma zapłacić bezpośrednio dostawcy usługi, a nie ogólny wydatek, jaki ponosi w związku z jej nabyciem na rzecz turysty (sygn. IPPP2443-233/10-4/AK).
Sąd administracyjny, do którego trafiła skarga na interpretację, uznał, że izba skarbowa prawidłowo zastosowała przepisy ustawy.
