Umowa o wolnym handlu między Unią Europejską a Indiami może otworzyć nowe możliwości dla polskich eksporterów, szczególnie w sektorze rolno-spożywczym. Polska ma stosunkowo silną pozycję w relacjach gospodarczych z Indiami, jednak nie jest przesądzone, czy porozumienie przyczyni się do wzrostu polskiego eksportu, czy raczej pogłębi istniejący deficyt handlowy.
UE i Indie zacieśniają współpracę handlową
Unia Europejska kontynuuje działania na rzecz wdrożenia umowy o wolnym handlu z Indiami. 2 listopada 2026 r. odbyły się rozmowy między sekretarzem ds. handlu Indii Rajeshem Agrawalem a przedstawicielami Komisji Europejskiej reprezentującymi Dyrekcję Generalną ds. Handlu i Bezpieczeństwa Gospodarczego, Dyrekcję Generalną ds. Partnerstw Międzynarodowych oraz Dyrekcję Generalną ds. Podatków i Unii Celnej.
Czytaj więcej
Komisja Europejska zawarła historyczną umowę o wolnym handlu. Hindusi nazywają ją „matką wszystkich umów handlowych”. To największa umowa, jaką Uni...
Umowa z Indiami wpisuje się w konsekwentne działania unijnych decydentów na rzecz zawierania korzystnych porozumień handlowych w regionie Indo-Pacyfiku. Przykładowo w 2025 r. UE zakończyła trwające osiem lat negocjacje z Indonezją, a w marcu 2026 r. – z Australią. Umowa z Indiami będzie prawdopodobnie największym pod względem wartości wymiany handlowej porozumieniem zawartym przez UE. Dla porównania, w 2025 r. wartość dwustronnej wymiany handlowej UE z Indiami była niemal sześciokrotnie większa niż z Australią i niemal siedmiokrotnie większa niż z Indonezją.
Umowa z Indiami przewiduje znaczące obniżenie ceł dla unijnych eksporterów napojów spirytusowych, win, soków owocowych, oliwy z oliwek oraz przetworzonej żywności. Przykładowo cła na napoje spirytusowe i wina zostaną obniżone proc. odpowiednio do 40 proc. i 20 proc., natomiast soki owocowe, oliwa z oliwek oraz przetworzona żywność będą mogły trafiać na indyjski rynek bez cła.
Z drugiej strony UE utrzyma dotychczasowe cła na produkty wrażliwe, takie jak wołowina, cukier, ryż i drób, dopuszczając jednocześnie ograniczony import mięsa owczego i koziego, winogron, ogórków oraz rumu.
Kolejnym istotnym obszarem porozumienia jest dostęp do rozwijającego się indyjskiego rynku kamieni szlachetnych i biżuterii. W szczególności dotyczy to udziału Indii w globalnym łańcuchu wartości sektora diamentowego, wymogów dotyczących identyfikowalności pochodzenia, odpowiedzialnego pozyskiwania surowców oraz współpracy gospodarczej. Ma to znaczenie, ponieważ belgijska Antwerpia pozostaje jednym z najważniejszych ośrodków handlu diamentami.
Polska umacnia relacje gospodarcze z Indiami
W ostatnich latach stosunki gospodarcze między Polską a Indiami wyraźnie się zacieśniły. W październiku 2026 r. premier Donald Tusk oraz minister finansów i gospodarki Andrzej Domański odbyli wizytę gospodarczą w Nowym Delhi i Bengaluru. Głównymi tematami wizyty były handel, inwestycje i rozwój współpracy biznesowej.
W 2025 r. wartość wymiany handlowej między oboma krajami osiągnęła 5,68 mld euro, wobec 5,36 mld euro rok wcześniej. Polska odnotowuje jednak deficyt handlowy, ponieważ import z Indii, wynoszący 4,32 mld euro, stanowi większość dwustronnych obrotów.
Czytaj więcej
Świat patrzy z zazdrością na to, w jaki sposób rozwijają się Indie i Polska – powiedział w czwartek w New Delhi premier Donald Tusk po spotkaniu z...
Do głównych towarów eksportowanych z Indii do Polski należą wyroby tekstylne i skórzane, produkty chemiczne i farmaceutyczne, maszyny i urządzenia elektroniczne, wyroby metalowe oraz produkty rafinacji ropy naftowej.
Z kolei Polska eksportuje złom żelazny, koks, kauczuk syntetyczny, srebro, sprzęt elektroniczny oraz niektóre produkty rolne, takie jak jabłka i gruszki.
Poza handlem towarami ważną rolę we wzajemnych relacjach odgrywają również inwestycje. Wartość indyjskich inwestycji w Polsce wynosi obecnie około 3 mld euro. Wśród przedsiębiorstw obecnych na polskim rynku znajdują się ArcelorMittal, Videocon, Strides Arcolab, Essel Propack i wiele innych.
Ponadto Indie postrzegają Polskę jako coraz ważniejszego dostawcę sprzętu obronnego, w tym dronów i amunicji krążącej, w Europie Środkowej.
Potencjalny wpływ umowy na Polskę
Rozmowy między UE a Indiami przebiegały stosunkowo szybko. Formalnie negocjacje zakończono w styczniu 2026 r., a wdrożenie umowy przewidywane jest na lata 2027–2028.
Polska znajduje się w stosunkowo silnej pozycji wyjściowej, ponieważ już teraz jest największym partnerem handlowym i inwestycyjnym Indii w Europie Środkowo-Wschodniej, wyprzedzając pod tym względem Czechy i Węgry. Może to oznaczać, że Polska odniesie większe korzyści gospodarcze z porozumienia niż inne państwa regionu.
Pozostaje jednak pytanie, czy polscy eksporterzy będą w stanie wystarczająco szybko zwiększyć sprzedaż do Indii, aby zmniejszyć deficyt w handlu dwustronnym, podczas gdy indyjskie towary będą uzyskiwać dostęp do rynku UE na korzystniejszych warunkach?
Jest to szczególnie istotne, ponieważ nadal nie wiadomo, czy umowa handlowa między UE a Indiami wzmocni istniejące powiązania handlowe, np. w przypadku złomu żelaznego i koksu, czy też otworzy nowe możliwości dla polskich producentów, zwłaszcza w sektorze rolnym i spożywczym.
Biorąc pod uwagę obecny zakres porozumienia, największe korzyści mogą odnieść polscy producenci owoców i przetworzonej żywności, ponieważ Indie zobowiązały się do obniżenia ceł w tych sektorach. Bardziej szczegółowe informacje na temat umowy nie zostały jednak jeszcze podane do publicznej wiadomości.
Jednocześnie indyjskie wyroby tekstylne, produkty chemiczne i farmaceutyczne uzyskają dostęp do polskiego rynku na korzystniejszych warunkach. Jeśli polscy eksporterzy nie zaczną szybko wykorzystywać nowych możliwości handlowych wynikających z porozumienia, bardziej prawdopodobnym scenariuszem będzie dalsze pogłębienie deficytu handlowego Polski z Indiami.