Książka ma charakter prozdrowotny, zawarte w niej przepisy miały służyć poprawie i zachowaniu zdrowia, leczyć rozmaite schorzenia.
Manuskrypt badają obecnie naukowcy z Instytytu Sudiów Mediewistycznych Uniwersytetu w Durham, współpracuje z nimi prof. Faith Wallis z prestiżowego kanadyjskiego Uniwersytetu McGill w Montrealu.
"Sos do kury na zimę: rozgrzać czosnek, pieprz i szałwię, zmieszać z wodą".
"Imbir przechowywać w czystej wodzie. Do konfitury pokroić na długie cienkie paski i dobrze wymieszać z miodem ugniecionym rękami na cieknącą masę, miód mocno wyrabiać rękami i zostawić na dzień i noc". Tak brzmą dwa przepisy odczytane w pełni przez prof. Wallisa.
- Trzeba mieć na uwadze, że wiele z tych przepisów ma charakter sezonowy. Na przykład, książka zawiera przepis na kurę na zimę a nie na kurczaka na zimę, ponieważ w średniowieczu trudno było zimą o kurczaka, kurniki nie były podgrzewane, nioski nie miały szans wysiadywać w miesiącach zimowych - zauważa prof. Giles Gasper, mediewista z Uniwersytetu w Durham.
Przyprawy najczęściej wymieniane w manuskrypcie to pietruszka, czosnek, pieprz, szałwia, musztarda, kolendra. Nadaje to przepisom charakter śródziemnomorski.
Jeden z przepisów pochodzi z Francji, z regionu Poitou. Świadczy to o intensywnej wymianie informacji a także o wędrówkach ludzi w średniowieczu.
Niektóre z dań opisanych w manuskrypcie znalezionym w Durham będą przyrządzane i podawane w restauracji "Blackfriars" w Newcastle. Konsultantem szefa kuchni tej restauracji będzie prof. Giles Gasper.
Uniwersytet w Durham wyda ten manuskrypt drukiem, książka będzie nosiła tytuł "Zinziber" (łacińska nazwa imbiru).
Najstarszą polską książkę kucharską, wydaną w 1682 rok, napisał Stanisław Czerniecki, nadworny kucharz Lubomirskich. Książka nosi tytył "Compendium feculorum albo zebranie potraw". Autor zadedykował ją "Jaśnie Oświeconej na Ossolinie Księżnie Jej Mości Paniej Tekli Lubomirskiej".
