Joanna Rawik urodziła się w 1934 roku w Czerniowcach. Debiutowała w latach 50. w kabarecie Kaczka, gdzie wykonywała francuskie utwory. Była związana także z krakowskim klubem Pod Jaszczurami i kabaretem Kundel.
Śpiewała niskim, charakterystycznym głosem. Do jej najsłynniejszych utworów należą m.in. „Po co nam to było”, „Romantyczność” oraz „Nie chodź tą ulicą”, za którą w 1966 roku zdobyła nagrodę na festiwalu w Opolu. Koncertowała także za granicą, m.in. we Francji, Czechosłowacji, RFN, Jugosławii, Australii i Stanach Zjednoczonych.
Ważnym elementem jej dorobku jest popularyzacja piosenki francuskiej, zwłaszcza twórczości „damy francuskiej piosenki” - Edith Piaf. Artystka od wczesnych lat 60. wykonywała na scenie piosenki Piaf, potem popularyzowała jej twórczość w swoich audycjach radiowych. Jest autorką dwóch książek poświęconych Piaf - „Hymn życia i miłości” oraz „Ptak smutnego stulecia”. Taki sam tytuł jak druga książka ma monodram Rawik - poświęcony francuskiej piosenkarce - wzbogacony o najbardziej znane piosenki gwiazdy. Monodram ten Rawik nagrała w Studiu Teatru Polskiego Radia i wykonywała go przez wiele lat.
Prapremiera monodramu odbyła się na Festiwalu imienia Jana Kiepury w Krynicy w 1999 r. Potem spektakl wykonywany był na scenach w Polsce, w teatrach i filharmoniach. Rawik w monodramie opowiada historię życia i kariery wielkiej francuskiej artystki w pierwszej osobie.
Spektakl zawierał piosenki Piaf, wśród których są te najbardziej znane, jak „Padam, padam”, „Mon Dieu”, „Hymn do miłości”, „Les feuillles mortes”, „Piękna historia miłości” i „Non, je ne regrette rien”.
„Kiedy w 1966 roku stanęłam pierwszy raz nad jej grobem, zrozumiałam, że życie i sztuka to jedno" - powiedziała w rozmowie z PAP w 2021 r. Joanna Rawik.
Artystka została odznaczona Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Joanna Rawik zmarła w wieku 92 lat.
