Po wyborze nowy papież zdecydował, że nie będzie mieszkał w Pałacu Apostolskim, lecz w domu św. Marty - hotelu wybudowanym dla przyjeżdżających do Rzymu hierarchów. Zdecydował też, że posiłki będzie jadał w ogólnodostępnej jadalni i że nie będzie nosił bordowych butów, lecz pozostanie przy czarnych (tłumaczono to względami zdrowotnymi).
Życie Franciszka. Jaka była droga Jorge Mario Bergoglio do papiestwa?
Jorge Mario Bergoglio przyszedł na świat w Buenos Aires 17 grudnia 1936 roku. Był synem włoskich imigrantów – jego ojciec, Mario, był księgowym zatrudnionym przez koleje, matka – Regina Sivori – poświęciła się wychowywaniu dzieci. Przyszły papież uczęszczał do technikum, otrzymał dyplom technika chemika. Gdy miał 21 lat, wybrał drogę kapłaństwa i wstąpił do seminarium diecezjalnego w Villa Devoto w rejonie Buenos Aires. Następnie Bergoglio wstąpił do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego i kontynuował naukę w domach zakonnych. Ukończył studia humanistyczne w Chile i wrócił do Argentyny w 1963 roku, aby ukończyć studia filozoficzne w Colegio de San José w San Miguel. W latach 1967-70 studiował teologię i uzyskał dyplom w Colegio de San José.
Papież Franciszek na cotygodniowej audiencji na pl. św. Piotra w Watykanie, fotografia z 30 września 2015 r.
Foto: REUTERS/Max Rossi
13 grudnia 1969 roku Jorge Mario Bergoglio przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Ramóna José Castellano. Po powrocie do Argentyny był mistrzem nowicjuszy w Villa Barilari w San Miguel, profesorem na Wydziale Teologicznym w San Miguel, konsultorem Prowincji Towarzystwa Jezusowego, a także rektorem Colegio Máximo Wydziału Filozofii i Teologii.
W 1973 r. przyszły następca Benedykta XVI został mianowany prowincjałem jezuitów w Argentynie - urząd sprawował przez sześć lat. W kolejnych latach był rektorem Colegio de San José, a także proboszczem w San Miguel. W marcu 1986 r. wyjechał do Niemiec, aby dokończyć pracę doktorską, kontynuował naukę we Frankfurcie nad Menem.
20 maja 1992 r. papież Jan Paweł II mianował Bergoglio biskupem tytularnym Auki i biskupem pomocniczym Buenos Aires. Tydzień później Argentyńczyk przyjął święcenia biskupie, jako dewizę wybrał słowa „miserando atque eligendo” (spojrzał z miłosierdziem i wybrał). W czerwcu 1997 r. został podniesiony do godności arcybiskupa koadiutora Buenos Aires, rządy w diecezji przejął po kilku miesiącach po śmierci swego poprzednika.
