18 marca 2015 r. warszawski WSA wydał wyrok mogący korzystnie wpłynąć na sytuację podmiotów, od których zażądano zwrotu nieprawidłowo wykorzystanej dotacji (sygn. V SA/Wa 1958/14).
Sprawa dotyczyła dotacji ze środków Skarbu Państwa udzielonej przez jedno z ministerstw na uzyskanie akredytacji organizacji międzynarodowej przez instytut badawczy podległy temu ministerstwu. Osią sporu był zaś czas zapłaty za materiały zakupione, co nastąpiło zarówno przed rokiem, za który została przyznana dotacja, jak i po nim. Minister, powołując się na przepisy ustawy o finansach publicznych, stwierdził, że cała zapłata powinna nastąpić w ciągu danego roku budżetowego.
WSA oddalił skargę instytutu, ale w ustnych motywach uzasadnienia zawarł ważne wskazówki interpretacyjne. Zauważył, że zarówno umowa, jak i kosztorys wydatków wskazywały na rok kalendarzowy. Skoro zatem beneficjent wiedział o kłopotach z zamawianiem i zapłatą za towary do badań, powinien to uwzględnić w umowie. W ocenie WSA umowa na udzielenie dotacji może w tym zakresie modyfikować postanowienia ustawy o finansach publicznych, bo obowiązują one tylko, gdy umowa nie stanowi inaczej.
Pogląd sądu co do możliwości umownej modyfikacji okresu wydatków jest słuszny i rewolucyjny. Rozwiązuje bowiem problemy na przyszłość dla tych dotacji, dla których zawiera się umowy. Zwłaszcza że sytuacja, w której występują długie terminy dostaw specjalistycznych, dotowanych towarów, nie należy do rzadkości. Tak samo jak wypłacanie ostatnich rat dotacji pod koniec roku budżetowego, co uniemożliwia ich wydanie do 31 grudnia bądź też otrzymanie faktury umożliwiającej zapłatę. W tych szczególnych sytuacjach, zawierając umowę, strony mogą poczynić odmienne ustalenia.
—oprac. olat
