William S. Burroughs — na wylot:portret prywatny

Do tego nie krył swej drugiej, homoseksualnej natury, jeszcze jako bardzo młody człowiek odciął sobie palec dla jednego z ukochanych. Był również jednym z pierwszych pisarzy opisujących swoje narkotyczne doświadczenia i wyprawy do nieopisanego wówczas świata gejów lat 50. XX wieku. To wtedy nie było modne, a wręcz ryzykowne. Jego książka „Nagi lunch" została zakazana przez rząd Stanów Zjednoczonych. Uważany za pioniera ruchu wyzwolenia gejów, Burroughs, nie szanował zasad panujących w tym świecie. Lepiej czuł się, gdy przekraczał granice. Miał mnóstwo znajomych - począwszy od słynnych jak Andy Warhol, a skończywszy na młodych męskich prostytutkach.

- Wolał ich, bo nie wiązał się z nimi uczuciowo — uważa jeden z przyjaciół. — Za bardzo obawiał się bólu, aby zaryzykować miłość.

Kochał więc koty i z ich powodu potrafił nawet ronić łzy. Ludźmi się nie wzruszał, no może z wyjątkami. Zapłakał ponoć, gdy dowiedział się o śmierci swego 33-letniego syna, którym się dotąd zbytnio nie interesował. Podobno miał nawet z tego powodu wyrzuty sumienia. Jeszcze wcześniej stracił żonę, którą nieszczęśliwie zabił strzałem w głowę. Broń także była jego obsesją. Posiadał pokaźną kolekcję pistoletów, które nabite spoczywały w różnych częściach domu. Potrafił też walczyć kijem, a laska z którą chodził, po naciśnięciu guzika przemieniała się w miecz. Śpiewał też po niemiecku piosenki Marleny Dietrich, a pod koniec życia odnalazł w sobie pasję malarza. Oczywiście według własnego konceptu - strzelał z odległości do puszek z farbą, które rozpryskiwały się na płótno...

- Freud uważałby go za głęboko zaburzonego, poważnie chorego psychicznie - mówi w filmie jeden ze znajomych pisarza.

Materiał do analizy jest bez wątpienia bogaty. Polecam.

Małgorzata Piwowar