Wartość planowanej inwestycji może sięgnąć 100 mln zł.

O zamówienie na gruntowną modernizację Zakładów Produkcji Specjalnej rywalizują  szwajcarsko – niemiecka firma Nitrochemie należąca do koncernu Rheinmetall w konsorcjum z austriackim, producentem wyspecjalizowanego wyposażenia Bowas Induplan Chemie  i francuska EURENCO Bofors. - Jeśli wybór planu modernizacji nastąpi w najbliższych tygodniach, z budową nowych zakładów ruszymy na początku przyszłego roku – zapewnia Józef Nawolski, prezes ZPS Pionki.

Drugie życie Pionek

Zakłady Produkcji Specjalnej w Pionkach to jedyny w kraju producent czołgowej amunicji a od przedwojnia także dostawca prochów dla spółek całej zbrojeniówki. Technologie wytwarzania większości materiałów wysokoenergetycznych są przestarzałe. - To produkty robione według receptur  sprzed 60 lat, z trudem nadążające za wymaganiami armii – przyznaje Zdzisław Zieliński wiceszef  fachowego pisma Raport WTO.

Bumar Amunicja  planuje w przebudowanych  zakładach   uruchomienie  linii technologicznych umożliwiających produkcję nowoczesnych prochów do amunicji małokalibrowej i najnowszych materiałów miotających do amunicji dużych kalibrów. Trzeci ciąg technologiczny ma przenieść w XXI wiek  produkcję niektórych prochów dotąd wytwarzanych tradycyjnymi metodami. Wielkość nowej wytwórni ma być dostosowana do rzeczywistych rynkowych  potrzeb krajowych i zagranicznych odbiorców.

Powstanie nowej fabryki  powinno ocalić ZPS  - firma w pierwszej połowie tego roku zawiesiła  produkcję z braku zamówień, załogę odprawiono. Nowy, wart 13 mln  kontrakt z armią  prochowa spółka  podpisała dopiero latem. – Przez najbliższe miesiące  będziemy pracować na najwyższych obrotach, aby wywiązać się z  zamówienia na czołgową amunicję – mówi prezes Nawolski. Nowy szef ZPS próbuje ustabilizować firmę, która musi przetrwać do modernizacji. Ma na to szanse , bo  kolejne dostawy za kilkanaście milionów złotych, udało się zakontraktować także na następny rok.

Brakuje zamówień

ZPS z trudem odzyskuje pole, ale wiele innych, zbrojeniowych zakładów nie doczekało się w tym roku obiecanych wojskowych zamówień. - W kilku spółkach  sytuacja jest dramatyczna. Kontrakty MON, zwłaszcza wieloletnie, ograniczono do jednej trzeciej. W niektórych  firmach nie ma widoków na jakiekolwiek umowy, rwie  się więc kooperacyjny łańcuch - narzeka Stanisław Głowacki szef Solidarności w sektorze obronnym. Armia obiecywała poprawę, ale zamówienia w oczekiwanej wielkości nie trafiły ani do jasielskiego Gamratu ( materiały wysokoenergetyczne, paliwa rakietowe) , ani do Dezametu z Nowej Dęby i Bolechowa (amunicja) ani też do bydgoskiej Belmy (miny).

-Nie ma żadnej blokady  zamówień, wszystkie ważne dostawy kontraktujemy planowo, oczywiście w miarę potrzeb – twierdzi ppłk Małgorzata Ossolińska rzecznik odpowiadającego za zakupy broni Inspektoratu Uzbrojenia MON.

- Sygnały z przemysłu są inne. Zanosi się, że  w tym roku znów wojskowi kupcy nie zdążą w terminie z przetargami i wydaniem setek milionów złotych zarezerwowanych na modernizację sił zbrojnych. Trzeba je będzie zwrócić do państwowej kasy. A  kłopoty z przetrwaniem branżowych firm znowu spadną na barki przedsiębiorców -  ostrzega Sławomir Kułakowski prezes Polskiej Izby Producentów na rzecz Obronności Kraju.