Polski rynek MICE dynamicznie rośnie. Czy możemy już mówić o Polsce jako regionalnym liderze?

Polska bez wątpienia należy dziś do liderów rynku spotkań w Europie Środkowo-Wschodniej. Potwierdzają to zarówno ranking ICCA, jak i zestawienia UIA, w których nasz kraj plasuje się jako lider regionu Europy Środkowo-Wschodniej.

Analizując pierwsze wydania raportu „Przemysł Spotkań i Wydarzeń w Polsce 2010” oraz historyczne rankingi międzynarodowych organizacji ICCA i UIA, możemy zobaczyć ogromny postęp, jaki dokonał się w Polsce. W okresie, gdy rozpoczynaliśmy systematyczny monitoring rynku (2009–2010), Polska zajmowała 29. miejsce w światowym rankingu ICCA. Dziś jesteśmy na 18. miejscu na świecie i 11. w Europie, a liczba pozyskiwanych spotkań międzynarodowych stale rośnie.

O rosnącym znaczeniu Polski świadczą również wyniki najnowszego „ICCA Global Government Meetings Intelligence Report 2025”. Polska zajęła w nim 16. miejsce na świecie, a Warszawa uplasowała się na 19. pozycji.

Które polskie miasta mają dziś największy potencjał, aby przyciągać duże, międzynarodowe wydarzenia?

Warto zauważyć, że siłą Polski nie jest jedno dominujące miasto, lecz sieć konkurencyjnych destynacji. Na wyniki kraju pracują Warszawa, Kraków, Gdańsk, Wrocław, Poznań, Katowice, Łódź, Szczecin, Lublin oraz kolejne ośrodki akademickie i biznesowe. To sytuacja odmienna niż w wielu krajach regionu, gdzie znacząca część ruchu koncentruje się tylko w stolicy.

Polska jest dziś regionalnym liderem, ale jednocześnie nadal buduje swoją pozycję wobec takich marek, jak Wiedeń czy Praga, które przez dekady konsekwentnie inwestowały w promocję międzynarodowych kongresów. Co nas od nich odróżnia? Nie infrastruktura, bo ta jest dziś w wielu przypadkach porównywalna, lecz przede wszystkim rozpoznawalność marki, skala historycznie budowanych relacji międzynarodowych oraz dostępność funduszy wspierających pozyskiwanie wydarzeń.

Ile dużych kongresów oraz konferencji – krajowych i międzynarodowych – jesteśmy w stanie obsłużyć?

Największą przewagą Polski jest różnorodność oferty. Warszawa, Kraków, Katowice czy Gdańsk mogą przyjmować wydarzenia liczące ponad 5 tys. uczestników. Natomiast pozostałe miasta skutecznie obsługują kongresy średniej wielkości oraz spotkania specjalistyczne.

W dyskusji o potencjale infrastrukturalnym warto pamiętać, że rynek międzynarodowych spotkań stowarzyszeniowych nie jest zdominowany przez wielotysięczne kongresy.

Oznacza to, że o konkurencyjności destynacji nie decyduje wyłącznie zdolność do organizacji największych kongresów. Równie ważna jest możliwość regularnego pozyskiwania i obsługi setek średnich i mniejszych spotkań międzynarodowych. W tym obszarze Polska posiada bardzo mocną i zróżnicowaną ofertę, opartą na wielu miastach akademickich, naukowych i biznesowych.

Podczas gdy w wielu krajach regionu ruch kongresowy koncentruje się głównie w stolicy, w Polsce wydarzenia międzynarodowe pozyskują i organizują jednocześnie Warszawa, Kraków, Gdańsk, Wrocław, Poznań, Katowice, Łódź, Szczecin, Lublin i kolejne miasta. Dzięki temu Polska buduje swoją pozycję nie poprzez jeden dominujący ośrodek, ale poprzez sieć komplementarnych lokalizacji.

Rynek MICE to nie tylko atrakcyjne obiekty i miasta, ale również sprawna logistyka. Czy polskie ośrodki są wystarczająco dobrze skomunikowane, aby zapewnić uczestnikom konferencji i kongresów wygodny dojazd, także z zagranicy?

W zestawieniu „Top 10 Destinations in New Europe 2026” Warszawa zajęła trzecie miejsce, ustępując jedynie Pradze oraz ex aequo Atenom i Budapesztowi. Co istotne, wszystkie te miasta znalazły się w tej samej kategorii jakościowej Exceptional Service and High Standards, przyznawanej destynacjom, które uzyskały od 4,61 do 4,80 punktu. Oznacza to, że pod względem kompleksowej oferty dla organizatorów i uczestników wydarzeń polskie miasta skutecznie konkurują z najważniejszymi ośrodkami naszego regionu. W praktyce oznacza to, że największe polskie miasta nie tylko utrzymują wysokie standardy, ale także pod względem jakości oferty idą dziś ramię w ramię ze swoją bezpośrednią konkurencją w Europie Środkowej.

To ważny sygnał, pokazujący, że o pozycji Polski coraz częściej decyduje nie kwestia infrastrukturalnych zaległości, lecz dalsze budowanie międzynarodowej rozpoznawalności, skuteczności działań promocyjnych oraz zdolności do pozyskiwania wydarzeń międzynarodowych.

Rozwój kolei, lotnisk regionalnych, a w przyszłości również Portu Polska (wcześniej CPK) może znacząco zwiększyć dostępność Polski dla uczestników wydarzeń krajowych i międzynarodowych. Jednak z perspektywy rynku kongresów i konferencji niezbędne jest równoległe rozwijanie infrastruktury spotkań.

Polska dysponuje dziś nowoczesnymi centrami kongresowymi w Krakowie, Katowicach, Poznaniu, Łodzi czy Wrocławiu, jednak nadal odczuwalny jest brak dużego, wielofunkcyjnego centrum kongresowego w Warszawie. Stolica jest naturalną bramą wjazdową do kraju, posiada największą bazę hotelową oraz najlepszą dostępność komunikacyjną, ale w przypadku największych wydarzeń międzynarodowych jej możliwości pozostają ograniczone. W efekcie część kongresów liczących kilka tysięcy uczestników trafia do innych europejskich destynacji dysponujących odpowiednią infrastrukturą.

Jak zatrzymać uczestników wydarzeń w mieście na dłużej niż jedną konferencyjną noc i sprawić, by później chcieli wracać do niego również prywatnie?

W ostatnich latach Polska stała się jednym z najgłośniej komentowanych kierunków turystycznych w Europie. Coraz częściej pojawia się w materiałach międzynarodowych twórców internetowych, youtuberów, influencerów podróżniczych, dziennikarzy i celebrytów, którzy odkrywają mniej oczywiste regiony kraju, a nie tylko najbardziej znane miasta. Dobrym przykładem jest Jesse Eisenberg, który wielokrotnie podkreślał swoje związki z Polską i odwiedzał województwa lubelskie i podkarpackie. Takie historie budują autentyczną narrację o Polsce i pomagają odkrywać regiony, które wcześniej były słabiej obecne w międzynarodowej świadomości.

Rosnąca rozpoznawalność Polski, budowana zarówno przez media, jak i popularnych twórców czy osoby publiczne, wzmacnia atrakcyjność kraju również jako miejsca organizacji wydarzeń biznesowych i stowarzyszeniowych.

Jeśli przez kilka lat konsekwentnie widzą pozytywne relacje z Polski, informacje o bezpieczeństwie, jakości usług, dobrej gastronomii, atrakcyjnych cenach i wyjątkowych doświadczeniach, łatwiej wpisują Polskę na listę potencjalnych destynacji dla swoich wydarzeń.

Jaką strategię rozwoju i promocji polskiego rynku MICE powinniśmy dziś przyjąć: budować silną, wspólną markę „Poland MICE” czy postawić na indywidualne specjalizacje i wyróżniki poszczególnych miast?

Na poziomie międzynarodowym potrzebujemy spójnej i rozpoznawalnej marki, która buduje świadomość Polski jako atrakcyjnego, nowoczesnego i profesjonalnego miejsca organizacji kongresów, konferencji, targów i podróży motywacyjnych.

Organizatorzy wydarzeń, szczególnie spoza Europy, często najpierw wybierają kraj, a dopiero później konkretne miasto. Dlatego wspólna komunikacja, obecność na najważniejszych targach branżowych oraz jednolity przekaz dotyczący potencjału Polski mają kluczowe znaczenie.

Jednocześnie poszczególne miasta powinny rozwijać własne specjalizacje wynikające z ich unikalnych kompetencji, potencjału gospodarczego, naukowego i przemysłowego. To właśnie one stanowią o przewagach konkurencyjnych destynacji podczas rywalizacji o konkretne wydarzenia.

Warszawa dysponuje największym potencjałem biznesowym i administracyjnym kraju, Kraków jest silnym ośrodkiem naukowym i akademickim, Katowice korzystają ze swojej transformacji gospodarczej oraz zaplecza przemysłowego, Gdańsk buduje pozycję w oparciu o gospodarkę morską i nowe technologie, Wrocław wyróżnia się sektorem IT i zaawansowanych technologii, Poznań pozostaje naturalnym centrum targowym i biznesowym, a Łódź konsekwentnie rozwija swoją markę wokół przemysłów kreatywnych, rewitalizacji oraz nowoczesnych przestrzeni eventowych.

Dlatego bardziej niż o konkurencji pomiędzy miastami warto mówić o modelu „konkuperacji” (ang. coopetition), czyli jednoczesnym konkurowaniu i współpracy na rzecz wspólnego sukcesu. Miasta rywalizują o konkretne wydarzenia, ale równocześnie współpracują przy budowaniu pozycji Polski na arenie międzynarodowej. Taki model z powodzeniem funkcjonuje w wielu europejskich krajach i pozwala osiągać efekty, których pojedyncze destynacje nie byłyby w stanie wypracować samodzielnie.

Rynek MICE w ostatnich latach dynamicznie zmieniał hotelarstwo, gastronomię, organizację wydarzeń i wykorzystywane technologie. Co najbardziej zaskoczyło dotąd branżę i skąd może nadejść kolejna rewolucja?

Coraz większą rolę mogą odgrywać mniejsze miasta dysponujące nowoczesną i zrównoważoną infrastrukturą konferencyjną, szczególnie jeśli będą potrafiły zaoferować unikalne doświadczenia. Jednocześnie można spodziewać się dalszego wzrostu segmentu incentive travel oraz wydarzeń generowanych przez dynamicznie rozwijające się sektory, takie jak nowe technologie, sztuczna inteligencja, biotechnologia czy transformacja energetyczna.

Największym czynnikiem zmiany będzie jednak prawdopodobnie sztuczna inteligencja, która wesprze organizatorów na każdym etapie procesu, od pozyskiwania uczestników i personalizacji programu po analizę efektów wydarzenia.

Spotkania pozostaną przede wszystkim przestrzenią budowania relacji między ludźmi, ale będą coraz bardziej dopasowane do indywidualnych potrzeb uczestników i wspierane przez inteligentne technologie.

Spójrzmy w przyszłość: jakie bariery musimy pokonać, aby Polska na stałe dołączyła do europejskiej czołówki rynku MICE? Czy potrzebne jest większe wsparcie państwa, czy przede wszystkim stworzenie biznesowi warunków do skutecznego działania?

Polska na trwałe weszła do światowego Top 20 destynacji kongresowych. Wydany w maju 2026 r. raport „2026 Global Economic Significance of Business Events Study”, przygotowany przez Events Industry Council (EIC) we współpracy z Oxford Economics, potwierdza strategiczne znaczenie sektora spotkań dla gospodarki światowej. W raporcie podkreślono, że wydarzenia biznesowe nie są wyłącznie elementem sektora turystyki, lecz stanowią istotne narzędzie wspierające rozwój gospodarczy, transfer wiedzy, innowacje, inwestycje, współpracę naukową oraz konkurencyjność państw i regionów.

Według badania w 2025 r. wydarzenia biznesowe zgromadziły 1,65 mld uczestników, generując 1,3 bln dol. bezpośrednich wydatków. Łączny wpływ sektora, uwzględniający efekty pośrednie i indukowane, wyniósł 3,1 bln dol. sprzedaży gospodarczej, 1,8 bln dol. wkładu do światowego PKB oraz 24,2 mln miejsc pracy.

Europa Środkowo-Wschodnia należy do regionów, które po pandemii odbudowują się szybciej niż średnia globalna i mają osiągnąć poziom aktywności znacznie wyższy niż w 2019 r. Europa Środkowo-Wschodnia odpowiada już za 69 mln uczestników wydarzeń biznesowych i 34 mld dol. wydatków bezpośrednich rocznie.

Polska, jako największa gospodarka regionu i jeden z jego liderów w branży spotkań, ma wyjątkową pozycję do przejmowania rosnącej części tego rynku.

Przede wszystkim powinniśmy kontynuować współpracę pomiędzy administracją publiczną, convention bureaux, branżą i środowiskiem naukowym. Polska potrzebuje dalszego wzmacniania systemu pozyskiwania wydarzeń międzynarodowych, rozwoju programów wsparcia dla organizatorów, inwestycji w promocję oraz budowania rozpoznawalności marki kraju.