Jakoś w lecie, idąc przez warszawską Wolę, zdałem sobie sprawę, że zaczynam znać te okolice lepiej niż jakąkolwiek inną piędź ziemi, lepiej nawet od Krakowa, w którym się urodziłem, wychowałem i kawał życia mieszkałem. No cóż, tak się składa, że pracuję w tej dzielnicy niemal dwie dekady i codziennie dojeżdżam tu – kolejką, rowerem, najrzadziej samochodem – z leżącej na obrzeżach miasta Falenicy. Przez te lata widziałem, jak okolica zmienia się nie do poznania. Jak znikają baraki czy piętrowe zabudowania, komunistyczne fabryki i zakłady, a pną się w niebo wieżowce ze szkła i stali. I właśnie zmienność tych miejsc jest ich tożsamością.