W „Naszej rewolucji”, której głównymi bohaterami są Jacek i Gajka Kuroniowie, pokazał pan ważny polski czas: końcówkę komunizmu, okres KOR-u i Solidarności, stan wojenny. O samym stanie wojennym powstało kilka znaczących filmów, zaczynając od „Wigilii” Leszka Wosiewicza aż do znakomitej „Śmierci jak kromka chleba” Kazimierza Kutza. O latach 80. też, łącznie z pana „Hiacyntem”, gdzie opowiadając o prześladowaniu gejów w PRL-u, nawiązywał pan do dzisiejszej, wciąż nieuregulowanej sytuacji osób nieheteroseksualnych. O działaczach i politykach tamtego czasu nakręcono sporo dokumentów, ale w fabule, poza Wałęsą w filmie Andrzeja Wajdy czy dość nieudanym „Gierku”, niemal się oni na ekranie nie pojawiali. Co zainteresowało pana w scenariuszu filmu o Kuroniach?