Reza Pahlawi dla „Rz”: Trump powinien wbić ostatni gwóźdź do trumny reżimu ajatollahów

Gdy rewolucjoniści islamscy obalali pana ojca, szacha Mohameda Rezę Pahlawiego, miał pan niecałe 19 lat. Jak pan zapamiętał ostatnie dni w Iranie?

Gdy wyjechałem z Iranu, miałem 17 i pół roku. Było to w lipcu 1978 r., sześć miesięcy przed tym, jak Iran opuścili moi rodzice. Wyjechałem dzień po zakończeniu szkoły średniej, miałem jeszcze niewielkie przyjęcie z kolegami z klasy. Musiałem się szybko pakować, bo czekał na mnie trening w siłach powietrznych w Teksasie. Po drodze zatrzymałem się na 10 dni w Anglii, by odbyć spotkanie z brytyjską rodziną królewską i załatwić inne tego typu sprawy. Treningi lotnicze w USA zaplanowano na około rok, a potem miałem wrócić do Iranu. Ale w połowie treningów zaczęła się rewolucja. Od tej pory jesteśmy na wygnaniu. Nie mam wspomnień związanych z niepokojami społecznymi, bo za mojej obecności nie dało się ich dostrzec. Moje rodzeństwo kilka miesięcy później słyszało rewolucyjne hasła na ulicach. Ja nie, bo byłem za granicą.