fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Opinie

Układy rodziców nie gwarantują dzieciom kariery

Rzeczpospolita
- Przykład rodziców aktywnych, zaradnych i żądnych wiedzy jest szansą dla dziecka, bo ułatwia mu wyrobienie w sobie postawy, która zostanie nagrodzona na rynku pracy - mówi Irena E. Kotowska, profesor w Instytucie Statystyki i Demografii Szkoły Głównej Handlowej
[b]Rz: „Rzeczpospolita” opisuje dziś przykłady dzieci znanych polityków, które idą w ich ślady – i wygrywają. Gdzie tkwi tajemnica ich sukcesu?[/b]
[b]Irena E. Kotowska:[/b] Na pewno pozytywnie dyskontują fakt posiadania znanego nazwiska. Dzięki niemu są bardziej rozpoznawalni i lepiej postrzegani przez tych wyborców, którzy cenią ich rodziców. Drugim czynnikiem jest atmosfera domu rodzinnego. Kształtuje ona postawy i zainteresowania dzieci. To dotyczy zresztą nie tylko polityków. Stosunek rodziców do edukacji, rywalizacji i zarządzania wolnym czasem ma ogromny wpływ na ich potomków. Dlatego różnice rozwojowe między dziećmi z dobrze i słabo sytuowanych rodzin stają się widoczne już w pierwszych latach szkoły podstawowej.
[b]Czy mamy predyspozycje do dziedziczenia zainteresowań naszych rodziców?[/b] To nie jest problem dziedziczenia, lecz szans, jakie rodzina stwarza bądź nie. Przykład rodziców aktywnych, zaradnych i żądnych wiedzy jest szansą dla dziecka, bo ułatwia mu wyrobienie w sobie postawy, która zostanie nagrodzona na rynku pracy. A że współcześnie rynek ten jest bardzo wymagający, różnice w kompetencjach ludzi pochodzących z rodzin dających i niedających wspomnianych szans są coraz głębsze. Ich wyrównywanie jest zadaniem instytucji takich jak szkoły czy systemy stypendialne. W Polsce działają one jednak słabo. [b]Czy sławny rodzic może być obciążeniem dla dziecka?[/b] Tak. Bardzo wysoko ustawiona poprzeczka może deprymować. Tym bardziej że otoczenie często wymaga więcej od dziecka znanej osoby, uważając, iż jego osiągnięcia nie wynikają z zasług, ale z wpływów rodzica. Jednocześnie sławny rodzic może mobilizować do bardziej wytężonej pracy nad sobą – dziecko chce być przynajmniej tak dobre jak on. [b]Czy często przejmujemy po rodzicach zawód?[/b] Jest w Polsce taka tendencja. Wzmacniana przez pojawienie się w latach 90. wielu przedsiębiorstw rodzinnych, w których naturalną koleją rzeczy jest zastępowanie w wykonywaniu zawodu rodziców dziećmi. Ale występuje też zjawisko buntu pokoleniowego, który prowadzi do wyboru całkowicie innej drogi rozwoju. [b]Niektórzy bogaci ludzie odmawiają przekazywania dzieciom swoich fortun. Czy to dobra metoda wychowawcza?[/b] Nie jestem jej zwolenniczką. Uważam, że należy przekazywać dzieciom swój dorobek. Pod warunkiem że wcześniej właściwie przygotujemy je do potraktowania majątku jako zobowiązania, a nie jako prezentu. [b]Dobrze sytuowani rodzice mają zazwyczaj dobrze ustawionych przyjaciół. Czy to pomaga dzieciom w robieniu kariery?[/b] Mogę mówić o obserwacjach dotyczących mojego środowiska – naukowców. Widzę tu raczej stawianie na zdolnych niż mających znajomości. Układy pomagają niekiedy w sytuacjach potknięć zawodowych, ale nie gwarantują kariery.
Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA

REDAKCJA POLECA

REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA