fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

CIT: rozliczenie wydatków na wytworzenie środka trwałego

www.sxc.hu
Do kosztów wytworzenia maszyn i urządzeń we własnym zakresie zalicza się wydatki związane bezpośrednio z realizacją inwestycji. Te, które dotyczą całokształtu działalności firmy, odnosi się w koszty w dacie ich faktycznego poniesienia.

Spółka wytworzyła we własnym zakresie urządzenie, które będzie wykorzystywać w procesie produkcji. Poniosła wydatki m.in. na doradztwo finansowe związane z prowadzoną inwestycją, a także na niezbędne ekspertyzy techniczne. Czy wydatki te spółka może zaliczyć do kosztów wytworzenia środka trwałego? – pyta czytelniczka.

Środki trwałe to rzeczowe składniki majątku, których przewidywany okres użytkowania jest dłuższy niż rok, kompletne, zdatne do użytku i wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Koszty poniesione w związku z ich nabyciem mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne zgodnie z wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych, który jest załącznikiem do ustawy o CIT. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się natomiast od wartości początkowej, którą w przypadku wytworzenia we własnym zakresie stanowi koszt wytworzenia. Prawidłowe ustalenie wartości początkowej środków trwałych jest więc jednym z najistotniejszych zagadnień związanych z amortyzacją środków trwałych w obu podatkach dochodowych.

Wytworzenie przez podatnika środków trwałych we własnym zakresie ma miejsce przede wszystkim w przypadku zakończenia inwestycji prowadzonej przez podatnika w ramach działalności gospodarczej. Nie ma znaczenia, czy wytworzenie nastąpiło we własnym zakresie czy na podstawie zawartej umowy-zlecenia, o dzieło lub na podstawie innej umowy o podobnym charakterze, jeżeli inwestorem jest podatnik.

Definicja otwarta

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wartością początkową środka trwałego jest koszt jego wytworzenia w przypadku wytworzenia tego środka we własnym zakresie. W myśl ust. 4 tego artykułu za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.

Do kosztu wytworzenia nie zalicza się natomiast: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Tylko naliczone

Definicja kosztów wytworzenia ma charakter otwarty, natomiast koszty, których nie należy zaliczać do kosztów wytworzenia, zostały w niej wymienione >patrz tabela.

Istotne jest przy tym, że cena nabycia nie obejmuje kosztów poniesionych do dnia przekazania środka trwałego do używania, lecz tylko koszty naliczone. Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia kosztów naliczonych. Wydaje się, że w pewnym uproszczeniu można przyjąć, że są to tego rodzaju koszty, których wielkość do zapłaty jest znana przed oddaniem środka trwałego do użytku lub które dotyczą rozliczeń obejmujących okres do tego dnia, bez względu na to, kiedy wypada termin zapłaty lub kiedy je poniesiono.

Wyłączenia

Należy podkreślić, że mocą art. 16g ust. 4 ustawy o CIT wyraźnie wyłączono z kosztu wytworzenia środka trwałego koszty ogólne zarządu, koszty sprzedaży oraz pozostałe koszty operacyjne i koszty operacji finansowych, w tym odsetki od pożyczek (kredytów) i prowizje, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania. Ustawodawca uznał bowiem, że wydatki te nie są bezpośrednio związane z realizacją inwestycji, ale z całokształtem działalności podatnika.

Oznacza to, że tylko wydatki bezpośrednio związane z wytworzeniem środka trwałego zmniejszają podstawę opodatkowania poprzez odpisy amortyzacyjne. Do kosztów wytworzenia środka trwałego zalicza się więc tylko te wydatki, które dają się zaliczyć do wartości wytworzonego środka trwałego, to znaczy są związane bezpośrednio z realizacją inwestycji. Wydatki dotyczące całokształtu działalności podatnika, które wpływają w sposób pośredni na przychody, mimo iż związane są z realizowaną inwestycją, nie mają jednak wpływu na koszt wytworzenia. Wydatki te, jeśli wypełniają hipotezę normy art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, należy zakwalifikować jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem, czyli tzw. koszty pośrednie, i odnieść w koszty podatkowe w dacie ich faktycznego poniesienia.

—Joanna Litwińska – konsultantka podatkowa w ECDDP sp. z o.o.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA