fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

Wierzytelności przedawnione lepiej sprzedać

www.sxc.hu
Wierzytelności handlowe sprzedane po terminie na ich skuteczne dochodzenie mogą obniżyć podatek.

Sądy administracyjne wbrew stanowisku Ministerstwa Finansów potwierdzają, że strata ze sprzedaży wierzytelności przedawnionych może pomniejszać podatkowe przychody.

Chodzi o rozliczenie ujemnej różnicy między ceną sprzedaży niewiele wartej, bo przedawnionej, należności zaliczonej wcześniej do przychodów przedsiębiorcy a jej nominalną wysokością.

Kara za gapiostwo

Jedną z ostatnich odsłon tego sporu jest styczniowy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (sygn. I SA/Wr 2017/14).

Spółka prowadzi działalność gospodarczą i z jej tytułu posiada wierzytelności handlowe, w stosunku do których minął już termin płatności. Część uległa przedawnieniu. Ich egzekucja jest kosztowna i skomplikowana. Spółka korzysta więc z pomocy specjalistów – sprzedała wierzytelności za cenę niższą od nominalnej.

W poprzednich latach należności handlowe były uwzględnione w przychodzie spółki. Z tytułu sprzedaży osiągnęła przychód i zapytała izbę skarbową, czy może rozliczyć koszt w wysokości wartości sprzedanych wierzytelności.

Zdaniem fiskusa nie może. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT nie są kosztem uzyskania przychodu straty z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności, chyba że wierzytelność ta uprzednio została zarachowana jako przychód należny. Organ podatkowy przywołał art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy, który wyłącza z kosztów wierzytelności odpisane jako przedawnione.

Izba stwierdziła, że obydwa przepisy trzeba czytać łącznie, a zakaz zaliczania przedawnionych wierzytelności do kosztów jest sankcją za dopuszczenie do ich przedawnienia. Uznanie za koszt straty ze sprzedaży wierzytelności np. za 1 zł byłoby obejściem przywołanego zakazu.

Prosty przepis

WSA ma inne zdanie. – Wobec jednoznacznego brzmienia, nieskomplikowanego w swej treści, art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, spółka wyciągnęła prawidłowy wniosek co do możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych strat z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności – uznał sąd (sygn. I SA/Wr 2017/14).

Wrocławski WSA stwierdził, że dwa przywołane przepisy odrębnie regulują podatkowe skutki dwóch zdarzeń, tj. odpisania wierzytelności jako przedawnionej i jej sprzedaży. W tym drugim wypadku przepis nie dzieli wierzytelności na przedawnione i nieprzedawnione.

Odstąpienie od takiego jednoznacznego brzmienia przepisu – jak tłumaczył sąd – jest dopuszczalne, ale wymaga uzasadnienia ważnymi powodami, których sąd w tej sprawie nie znalazł.

masz pytanie, wyślij e-mail do autora, m.maj@rp.pl

Opinia

Artur Gawiński, doradca podatkowy, partner w kancelarii GALT

Zgadzam się z tym, że art. 16 ust. 1 pkt 20 i 39 ustawy o CIT to dwa niezależne przepisy. Dobrze, że sądy w tym wypadku stosują wykładnię językową, co niestety wcale nie jest oczywiste w sprawach podatkowych. Skoro CIT ma być pobierany od dochodu, a nie od przychodu, to zakaz uwzględniania w kosztach wierzytelności odpisanych jako przedawnione jest raczej niesprawiedliwy i powinien być usunięty. By uniknąć tego typu sporów, podatnicy powinni śledzić terminy przedawnienia i albo sprzedawać wierzytelności wcześniej, albo nie dopuszczać do ich przedawnienia, co jest bardzo łatwe.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA