fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Zadania

RPO do minister rodziny: tak badajmy bezdomność

123RF
Eksperci RPO podpowiadają minister Rafalskiej jak badać zjawisko bezdomności.

Przeciwdziałanie bezdomności jest jednym z priorytetów Rzecznika Praw Obywatelskich. Przy RPO  została nawet powołana Komisja Ekspertów ds. Przeciwdziałania Bezdomności, w skład której wchodzą przedstawiciele organizacji pozarządowych zajmujących się ludźmi bezdomnymi, naukowcy i prawnicy. Stworzyli oni „mapę problemów związanych z bezdomnością", wskazując wymagające rozwiązania problemy związane z  prawem mieszkaniowym, pomocą społeczną, efektywnością przeciwdziałania bezdomności oraz działaniami organizacji pozarządowych.

Jednym z takich problemów jest brak aktualnej ogólnopolskiej diagnozy bezdomności i wykluczenia mieszkaniowego obejmującej różne rodzaje bezdomności oraz zagrożenia nią. - Bez takiej diagnozy nie jest możliwe skuteczne przeciwdziałanie bezdomności - uważa Rzecznik Praw Obywatelskich.

Dlaczego? Brak wiedzy o rzeczywistej skali i charakterze zjawiska bezdomności utrudnia zapewnienie stosownych form pomocy m.in. mieszkań treningowych, usług wspierających, miejsc w noclegowniach i schroniskach oraz uniemożliwia ocenę skuteczności podejmowanych działań.

Postulat dokonania  całościowej diagnozy zjawiska jest od wielu lat podnoszony przez ekspertów i organizacje pozarządowe, jednakże nie został nigdy w odpowiednim stopniu zrealizowany. Tymczasem zbliża się  termin cyklicznych ogólnopolskich badań liczby osób bezdomnych (pierwsze miesiące 2017 r.), realizowanych przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Zdaniem RPO i jego ekspertów niezbędna jest  poprawa organizacji i zakresu tych badań tak, by dokonać ich w oparciu o Europejską Typologię Bezdomności i Wykluczenia Mieszkaniowego ETHOS.

ETHOS składa się z trzynastu rodzajów „sytuacji mieszkaniowych" uporządkowanych w cztery główne kategorie bezdomności i wykluczenia mieszkaniowego: brak dachu nad głową, brak mieszkania, niezabezpieczone mieszkanie, nieadekwatne mieszkanie. Pierwsze dwie kategorie oznaczają bezdomność, pozostałe wykluczenie mieszkaniowe. W świetle tej typologii osoba doświadczająca bezdomności lub wykluczenia mieszkaniowego to osoba, która znajduje się w jednej z trzynastu opisanych sytuacji mieszkaniowych.

Celem ETHOS jest dostarczenie wspólnego języka interesariuszom uczestniczącym w międzynarodowej debacie, badaniach i działaniach na rzecz likwidacji bezdomności. Chodzi o to, żebyśmy wzajemnie wiedzieli, co mamy na myśli mówiąc „bezdomność": czy tylko mieszkanie na ulicy? czy też mieszkanie w warunkach substandardu lub skrajnego przeludnienia? Co zostało (i co nie zostało) zbadane w konkretnym badaniu bezdomności: czy wszyscy doświadczający sytuacji mieszkaniowych ujętych w ETHOS, czy tylko ci w niektórych wybranych do badania sytuacjach? Do kogo zatem kierowane są działania państwa wobec zjawiska: do ludzi w krytycznej sytuacji braku dachu nad głową czy również do ludzi, którzy zaraz go stracą ponieważ grozi im eksmisja? Czy także do tych, którzy broniąc się przed ulicą koczują kątem u znajomych i dalszej rodziny?

2 grudnia 2016 r. Rzecznik przedstawił Pani Elżbiecie Rafalskiej – minister rodziny, pracy i polityki społecznej szereg rekomendacji ekspertów Komisji odnoszących się do planowanego badania wraz z uzasadnieniem. Zdaniem Rzecznika rekomendacje mogą natomiast znacząco przyczynić się do poprawy naszej wiedzy o liczbie oraz podstawowych cechach i potrzebach osób doświadczających krytycznych sytuacji mieszkaniowych określanych w ETHOS jako "brak dachu nad głową" oraz "brak mieszkania". W tej chwili tej wiedzy niestety nie mamy.

Źródło: rp.pl
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA