Przelew z konta na konto niepotrzebny
Darowane lokum lepiej potrzymać
Od strony podatkowej darowizna nie jest neutralna. Nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się w Polsce lub praw majątkowych tu wykonywanych tytułem darowizny jest na liście czynności podlegających podatkowi od spadków i darowizn. To jedna z nielicznych danin, dla których znaczenie mają więzy krwi. Ogólną zasadą jest, że wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. A to następuje według jego osobistego stosunku do osoby, od której lub po której nabył rzeczy i prawa. Przy darowiźnie będzie to relacja między obdarowanym i darczyńcą.
Ustawodawca przewidział w podatku od spadków i darowizn trzy główne grupy podatkowe i jedną specjalną, tzw. zerową, obejmującą najbliższą rodzinę i specjalne preferencje (omówimy ją osobno).
Zero plus trzy
Do pierwszej grupy podatkowej należą małżonkowie, zstępni (dzieci, wnuki itd.), wstępni (rodzice, dziadkowie itd.), pasierb, zięć, synowa, rodzeństwo, ojczym, macocha i teściowie. W grupie drugiej są zstępni rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępni i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonkowie rodzeństwa małżonków oraz małżonkowie innych zstępnych. Trzecią grupę tworzą wszyscy inni, czyli zarówno pozostała dalsza rodzina, jak i osoby obce.
Za rodziców w podatku od spadków i darowizn uważa się również przysposabiających, a za zstępnych także przysposobionych i ich zstępnych. To, do której grupy zaliczany jest darczyńca i obdarowany, determinuje (różnicuje) nie tylko wysokość daniny, ale też kwotę wolną (patrz ramka).
