Reklama

Łup skryty na dnie

Tłumaczenie powieści czy filmów zupełnie nie przypomina pracy, jaką wkładają wydawcy planszówek w „adaptację" gier. Niektórzy z nich nie ograniczają się do tłumaczenia tekstów i podmiany okładki. Reformują wszystko, jak leci, pozostawiając jedynie wymyślone przez autora zasady. Najlepszym przykładem tego zjawiska jest „Głębia" autorstwa Stephena Glenna.

Publikacja: 15.11.2019 18:00

Foto: materiały prasowe

Michał Zacharzewski

Reklama

Na Zachodzie gra ukazała się w 2003 r. i zdobyła wówczas wiele nagród. W Niemczech obwołano ją produkcją roku, doceniono również we Francji i USA. Amerykańskie pismo „Games Magazine" określiło ją mianem najlepszej karcianej gry rodzinnej. Wtedy jednak nazywała się „Balloon Cup" i opowiadała o baloniarzach – jej bohaterowie podczas krótkich lotów rywalizowali o sześcianki w kilku różnych kolorach. W „Głębi" kolorowe sześcianiki zostały, ale baloniarze zniknęli. Zastąpili ich nurkowie namalowani przez cenionego polskiego ilustratora, Tomasza Larka. A zatem polski wydawca zmienił wygląd i tematykę gry, pozostawił zaś mechanikę oraz garść drewnianych klocków symbolizujących skarby. Gracze – obowiązkowo dwóch i tylko dwóch – wydzierają je sobie z wody. I to dosłownie: kluczem do zwycięstwa jest tak zwana negatywna interakcja, czyli umiejętność utrudnienia zabawy przeciwnikowi. Służą do tego karty nurków, które układa się przy skarbach. Karty te mają swoje wartości liczbowe, których suma decyduje później o tym, kto zdobędzie łup. A że karty można podkładać przeciwnikowi...

4 zł tygodniowo przez rok !

Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.

Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.

Kliknij i poznaj szczegóły oferty

Subskrybuj teraz! Zaloguj się

Reklama

Plus Minus

Jak długo potrwa wojna z Ukrainą? W Rosji prawie każdy uważa tak samo

Stawianie na to, że wojna zakończy się w ciągu najbliższych kilku miesięcy, jest naiwnością. Należy wręcz poważn...

Materiał Promocyjny

AI to test dojrzałości operacyjnej firm

W polskim biznesie widać dziś znajomy odruch: gdy pojawia się nowa technologia, chcemy ją wdrożyć szybko, sprawnie, najlepiej w trybie pilotażowym, który można pokazać w prezentacji dla zarządu.