Jest wdową, matką, babką, a przede wszystkim kobietą z charakterem. Była znanym krytykiem muzycznym. Pracowała dla poważnej gazety, jej zdanie się liczyło. Dziś żyje wśród wspomnień, dawnych przyzwyczajeń, starych winylowych płyt. I daje sobie do takiego życia prawo.
Jest ostatnią lokatorką w starym domu. Inni zostali dawno eksmitowani przez koncern budowlany, który w tym miejscu, w nadmorskim mieście Recife, planuje zbudować luksusowy apartamentowiec. Jednak Clara nie chce opuścić mieszkania, które kiedyś dostała od ciotki. Starych drzew się przecież nie przesadza. Wbrew szantażom deweloperów tkwi w swoim świecie, w pustym bloku.
Reżyser Kleber Mondonca Filho przygląda się współczesnej Brazylii, światu będącemu we władaniu korporacji. Przede wszystkim jednak bez sentymentalizmu opowiada historię kobiety, przedstawicielki wymierającego gatunku inteligentów. Pokazuje Clarę w różnych sytuacjach – w czasie spaceru, spotkań z rodziną.
Bez wstydu rejestruje też jej tęsknotę za seksem, o której ona szczerze opowiada przyjaciółce. Bez żadnego zawstydzenia, to dla niej naturalne. A wreszcie sam seks – z młodym chłopakiem. Filho kreśli portret człowieka, który pozwala sobie na bycie sobą, na oryginalność, na wyróżnianie się z otoczenia. I nie zamierza za swój styl życia przepraszać.
Świetną kreację tworzy w „Aquariusie" Sonia Braga. To jest jej wielki powrót na duży ekran. W latach 70. zdobyła międzynarodową sławę jako bohaterka serialu „Gabriela", stając się symbolem seksu i wolności, ale też stworzyła świetną kreację w „Pocałunku kobiety pająka". Za tę rolę dostała nominację do Oscara.
