Ankietowani przez „Rzeczpospolitą” ekonomiści szacowali przeciętnie, że inflacja bazowa w sierpniu spadła do 2,1 proc. rok do roku, z 2,2 proc. w lipcu.
Narodowy Bank Polski ma za zadanie utrzymywać inflację na poziomie 2,5 proc. rocznie, tolerując odchylenia o 1 pkt proc. w każdą stronę. Ten cel dotyczy indeksu cen konsumpcyjnych (CPI), głównej miary inflacji nad Wisłą. Na ten wskaźnik duży wpływ mają jednak przejściowe zjawiska, na które krajowa polityka pieniężna ma niewielki wpływ, np. wahania cen surowców na globalnych rynkach. Inflacja bazowa pozwala lepiej ocenić, jakie są tendencje cenowe w polskiej gospodarce i jaka będzie na dłuższą metę inflacja CPI.
Czytaj także: NBP: Zanim inflacja się rozpędzi, zwolni gospodarka
Ta ostatnia w sierpniu wyniosła 2,9 proc. rok do roku, tak samo jak w lipcu. Wyższa poprzednio była w październiku 2012 r. Ekonomiści powszechnie prognozują, że na tym wzrost inflacji CPI się nie skończy. W I kwartale 2020 r. może ona sięgnąć nawet 4 proc., co będzie konsekwencją wzrostu cen żywności oraz energii. Później inflacja miała zacząć hamować.
Ten scenariusz nadal dominuje w prognozach, ale za sprawą przyspieszającej inflacji bazowej ekonomiści zmieniają oceny tego, jak bardzo inflacja CPI może wyhamować. To ma znaczenie dla perspektyw polityki pieniężnej. Podczas gdy inflacja CPI powyżej celu NBP może być przez Radę Polityki Pieniężnej ignorowana dopóty, dopóki jest efektem czynników zewnętrznych, o tyle inflacja bazowa powyżej tego celu przynajmniej dla części członków tego gremium byłaby niepokojąca.
