Artykuł 22 ust.1 ustawy dotyczy prawa urzędnika do dodatku za wieloletnią pracę, ustęp 2 tego artykułu, do którego wprost odwołuje się art. 28 zawiera delegację ustawową do wydania rozporządzenia określającego, m.in., wypadki i warunki, w jakich do okresu pracy w urzędach państwowych wlicza się okres zatrudnienia w innych zakładach pracy.
Wydane na jej podstawie rozporządzenie Rady Ministrów z 2 lutego 2010 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej zatrudnionych w urzędach administracji rządowej i pracowników innych jednostek (DzU nr 27, poz. 134) nie zawiera wprawdzie przepisów odnoszących się wprost do odprawy emerytalnej określa jednak zasady ustalania stażu pracy uprawniającego do dodatku za długoletnią pracę w urzędach. Zgodnie z § 8 tego rozporządzenia do okresów pracy uprawniających do takiego dodatku wlicza się wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze. Przy czym, jeżeli praca w urzędzie lub jednostce stanowi dodatkowe zatrudnienie, do okresu dodatkowego zatrudnienia nie podlegają zaliczeniu okresy zatrudnienia podstawowego. I te zasady należy stosować przy ustalaniu stażu pracy, od którego zależy wysokość odprawy emerytalnej.
podstawa prawna: Art. 22, art.28, art.46 ustawy z 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (tekst jedn. DzU z 2016 r. poz. 1511 ze zm.)
