Otyli niewolnicy telewizora

Autorzy badania przyznają, że wśród dzisiejszych dzieci oglądanie telewizji jest mniej popularne niż spędzanie czasu przed komputerem, tabletem czy smartfonem. Ale – jak podkreśla dr Smith – problem pozostaje ten sam. Komputery i telefony są po prostu innym sposobem relaksu, który nie wymaga ruchu.

W wielodyscyplinarnych badaniach w ramach projektu „1970 British Cohort Study" naukowcy zbierają informacje na temat sytuacji finansowej, zdrowia, aktywności fizycznej, wykształcenia i rozwoju społecznego obywateli urodzonych w ciągu jednego miesiąca, jednego roku w Anglii, Szkocji i Walii. Uczestnicy badania zostali zważeni, zmierzeni, a rodzice wypytani o stan zdrowia swoich pociech. Pojawiło się też pytanie, jak często dzieci oglądają telewizję i czy uprawiają jakieś sporty.

Gdy badani mieli 42 lata, badacze poprosili ich o podanie aktualnej wagi i odpowiedź na ankietę dotyczącą zdrowia, aktywności fizycznej i uprawianych sportów oraz czasu spędzanego przed telewizorem.

Okazało się, że dzieci, które mając dziesięć lat, oglądały przez dłuższy czas telewizję, również w życiu dorosłym spędzały więcej niż trzy godziny dziennie przed ekranem. Ci ludzie częściej oceniali swoje zdrowie jako niezbyt dobre i częściej skarżyli się na nadwagę czy otyłość. 42-letni synowie i córki robotników dwukrotnie częściej oglądali telewizję ponad trzy godziny dziennie niż dzieci menedżerów, nawet wtedy gdy sami zostali lepiej wykształceni niż ich rodzice.

– Matki i ojcowie, którzy byli robotnikami, a musieli być aktywni fizycznie w pracy, w domu spędzali więcej czasu przed telewizorem – tłumaczy dr Hammer. – A ich dzieci dzisiaj realizują ten sam model spędzania wolnego czasu. To bardzo ważne, żeby dzieci były aktywne.