Zgodnie z art. 29 kodeksu pracy, miejsce wykonywania pracy stanowi jeden z istotnych elementów umowy o pracę. Ogólnie pod pojęciem tym rozumie się jednostkę przestrzeni, w której pracownik stale świadczy pracę. Strony stosunku pracy mają dużą swobodę w określaniu miejsca pracy.

W myśl wyroku Sądu Najwyższego z 1 kwietnia 1985 r. (I PR 19/85), pod pojęciem miejsca pracy rozumie się: bądź stały punkt w znaczeniu geograficznym, bądź pewien oznaczony obszar, strefę określoną granicami jednostki administracyjnej podziału kraju lub w inny dostatecznie wyraźny sposób, w którym ma nastąpić świadczenie pracy.

W przytoczonym orzeczeniu Sąd Najwyższy podkreśla konieczność odróżnienia „miejsca pracy” od „siedziby pracodawcy”. Pojęcia te nie mogą być ze sobą utożsamiane, chociaż w praktyce mogą się, w określonych sytuacjach, pokrywać.

W sytuacji prawidłowego wskazania miejsca wykonywania pracy, realizacja na polecenie pracodawcy zadań poza takim miejscem ma charakter podróży służbowej, z tytułu której pracownikowi przysługują świadczenia określone w odrębnych przepisach.

Sposób określenia w umowie o pracę miejsca wykonywania pracy uzależniony jest przede wszystkim od charakteru prowadzonej przez pracodawcę działalności, rodzaju powierzonej pracownikowi pracy, a także specyfiki świadczenia określonej rodzajowo pracy.

Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały 7 sędziów z dnia 19 listopada 2008 r. (II PZP 11/08), stwierdził, że dopuszczalne jest takie ukształtowanie miejsca świadczenia pracy, by obejmowało ono pewien oznaczony obszar geograficzny, a nie stały punkt, czy stałe punkty, z zastrzeżeniem, że miejsce świadczenia pracy pracownika mobilnego oznaczające pewien obszar jego aktywności zawodowej musi odzwierciedlać rzeczywisty stan rzeczy – ma zatem być to obszar, w którym pracownicy mobilni będą na stałe zobowiązani do przemieszczania się. W przeciwnym razie postanowienie dotyczące miejsca pracy może zostać uznane za nieważne z mocy art. 58 § 3 k.c. w związku z art. 300 k.p.

W świetle powyższej uchwały, [b]w przypadku pracowników, których praca związana jest ze stałym przemieszczaniem się, możliwe jest wskazanie w umowie o pracę jako miejsca pracy więcej niż jednej miejscowości, całego województwa, czy też kilku województw, a nawet obszaru całej Polski[/b] – w odniesieniu do tych pracowników, którzy stale w ramach uzgodnionej pracy wykonują zadania na terenie całego kraju.

[b]Określając miejsce pracy należy jednocześnie mieć na uwadze, że musi ono odzwierciedlać rzeczywisty stan rzeczy.[/b] Warunkiem uznania, iż miejsce pracy zostało określone w umowie o pracę w sposób prawidłowy jest więc takie oznaczenie miejsca pracy, które wskazywałoby faktyczną przestrzeń, w której pracownik jest stale zobowiązany świadczyć pracę.