[srodtytul]Andrzej Brzeziecki i Małgorzata Nocuń: Wyprawy na Wschód[/srodtytul]

Ten reporterski duet od wielu lat współpracujący z "Tygodnikiem Powszechnym" nazywany jest najciekawszym w młodym polskim dziennikarstwie. Specjalizują się głównie w tematyce Europy Wschodniej. W 2004 r. relacjonowali przebieg pomarańczowej rewolucji na Ukrainie. Są także laureatami ukraińskiej nagrody dziennikarskiej Złote Pióro.

Cztery lata temu przemierzyli Białoruś, przyglądając się wyborom prezydenckim, w których zwyciężył Aleksander Łukaszenko. Owocem tej wyprawy była książka "Białoruś: kartofle i dżinsy" opowiadająca o ludziach walczących z ostatnią dyktaturą nowoczesnej Europy.

Autorzy cofają się w niej do przełomu lat 70. i 80. opisując liderów białoruskiej opozycji, a także pierwsze lata niepodległości, która dla Białorusi okazała się pasmem rozczarowań. W tym roku wydali także "Ograbiony naród. Rozmowy z białoruskimi intelektualistami".

Obecnie współtworzą dwumiesięcznik "Nowa Europa Wschodnia".

[i]k.b.[/i]

[srodtytul]Jerzy Buzek: Międzynarodowe partnerstwo[/srodtytul]

Kiedy w 1997 roku został premierem koalicyjnego rządu AWS – UW, wielu komentatorów, polityków i zwykłych Polaków z niedowierzaniem pytało: "Kim jest Jerzy Buzek?".

Dziś znany jest przede wszystkim jako przewodniczący Parlamentu Europejskiego. Obejmując ten urząd, powiedział: "Swój wybór traktuję jako hołd dla milionów obywateli, którzy walczyli o demokrację w krajach Europy Środkowej i Wschodniej". Dodał też, że chciałby się stać reprezentantem wszystkich dziesięciu krajów, które 20 lat temu odrzuciły totalitarną władzę. W swoim exposé zapowiedział, że będzie promował szerokie partnerstwo międzynarodowe na Wschodzie. Już jako eurodeputowany, którym został w 2004 r. z najlepszym wynikiem w Polsce, działał na rzecz Partnerstwa Wschodniego.

Pracował m.in. w Stałej Delegacji Parlamentu Europejskiego UE – Ukraina oraz w delegacji do spraw stosunków z państwami Azji Południowo-Wschodniej i Stowarzyszeniem Państw Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN). Reprezentował też Parlament Europejski podczas wyborów na Ukrainie, wspierając pomarańczową rewolucję.

[i]maty[/i]

[srodtytul]Wojciech Duda: Gdański liberał[/srodtytul]

Współtwórca – wraz z Donaldem Tuskiem – środowiska gdańskich liberałów, które w ciągu ćwierćwiecza przekształciło się z marginalnej grupy pasjonatów w najbardziej wpływowe środowisko w Polsce. – Wzięliśmy się z przeczytanych książek, z dyskusji po świt, z doświadczeń "Solidarności" i stanu wojennego – wspominał Duda na łamach "Polityki" skromne początki działalności.

Gdańscy liberałowie od początku skupieni byli wokół "Przeglądu Politycznego", którego pierwszy numer ukazał się w 1983 r. W połowie lat 80. połączyli się z intelektualistami z Wybrzeża: Januszem Lewandowskim, Janem Krzysztofem Bieleckim oraz Dariuszem Filarem, i powołali Kongres Liberalno-Demokratyczny. I choć stronnictwo od dawna nie istnieje, to jego czołowi działacze wytrwale dążą do przemycania idei gdańskich liberałów do większych ugrupowań: najpierw Unii Wolności, a następnie PO. A sam Duda, od 1991 r. redaktor naczelny i wydawca "Przeglądu Politycznego", od trzech lat jest głównym doradcą premiera Tuska.

[i]br[/i]

[srodtytul]Basil Kerski: Wbrew stereotypom[/srodtytul]

W swej publicystyce porusza tematykę relacji polsko-niemieckich, sięgając głęboko w historię obu narodów. Pochodzi z Gdańska, ale od 30 lat mieszka w zachodnim Berlinie. Dlatego tak bliska jest mu tematyka relacji polsko-niemieckich.

Od 1998 roku jest redaktorem naczelnym dwujęzycznego polsko-niemieckiego kwartalnika "Dialog", który porusza kwestie stosunków polsko-niemieckich: politycznych, gospodarczych, kulturalnych i historycznych.

Ideą kwartalnika, który ukazuje się nakładem 8 tys. egzemplarzy, jest m.in. zmniejszenie uprzedzeń pomiędzy narodami. Przy czym – jak czytamy na stronie internetowej pisma – ""Dialog" nie jest organem jednej lub drugiej strony".

Kerski pełni także funkcję dyrektora Federalnego Związku Towarzystw Niemiecko-Polskich. Pracował w niemiecko-amerykańskim Aspen Institute w Berlinie, a także w Instytucie Badawczym Niemieckiego Stowarzyszenia Polityki Zagranicznej oraz w niemieckim Bundestagu.

[i]marf[/i]

[srodtytul]Zdzisław Najder: Niepokorny opozycjonista[/srodtytul]

Ten były dyrektor Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa, historyk literatury i opozycjonista, jest także światowej sławy znawcą twórczości i biografem Josepha Conrada.

Po raz pierwszy popadł w konflikt z komunistyczną władzą jako student w 1952 r. Za swoje publikacje w "Tygodniku Powszechnym" został usunięty z uczelni. Dopiero dwa lata później udało mu się ukończyć studia. Zwolniony z pracy na Uniwersytecie Warszawskim, z zakazem ubiegania się o posadę akademicką, aż do 1997 r. wykładał literaturę polską i angielską oraz filozofię na uczelniach zagranicznych. Od 1980 r. był członkiem i doradcą NSZZ "Solidarność". Szefem Rozgłośni Polskiej RWE został w 1982 r. i pełnił tę funkcje pięć lat.

W 1983 r. sąd wojskowy zaocznie skazał go na karę śmierci. Powód? Rzekome szpiegostwo. Pozbawiono go polskiego obywatelstwa. Wyrok został uchylony dopiero w 1989 r. Po powrocie w 1990 r. do Polski Najder był m.in. doradcą premiera Jana Olszewskiego. W 2009 r. został członkiem rady powstającego Muzeum II Wojny Światowej.

[i]marf[/i]

[srodtytul]Tomasz Pietrasiewicz: Brama między kulturami[/srodtytul]

Pomysłodawca i dyrektor Ośrodka Brama Grodzka-Teatr NN. Teatr początkowo zajmował się realizacją autorskich przedstawień. W miarę upływu czasu jego twórcy zaczęli się otwierać na działania społeczne i edukacyjne wykraczające poza sztukę. Ośrodek w realizowanych projektach nawiązuje do symboliki i historii swej siedziby – Bramy Grodzkiej, która dawniej była przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, a także do położenia Lublina jako centrum spotkania różnych kultur, tradycji i religii. Jednym z największych projektów ośrodka jest "Wielka księga miasta", której celem jest przywracanie pamięci przez wywiady z mieszkańcami Lublina i zbieranie historycznych fotografii. Projekt zaowocował wystawami "Lublin w fotografii do 1939 roku", a następnie "Portret miejsca", pokazującą życie w przedwojennej dzielnicy żydowskiej.

Ośrodek prowadzi działalność wydawniczą (m.in. czasopismo "Scriptores"), a także portal internetowy "Lublin – Pamięć Miejsca", poświęcony historii i dziedzictwu kulturowemu Lublina i Lubelszczyzny.

[i]marf[/i]

[srodtytul]Agnieszka Romaszewska-Guzy: Walka o wolną Białoruś[/srodtytul]

Przełamanie monopolu informacyjnego na Białorusi oraz wspieranie kultury i tożsamości narodowej – to główne cele Biełsat TV, której jest szefem i pomysłodawcą. Jej przygoda z TVP rozpoczęła się w 1992 r. Była m.in.: wysłanniczką telewizji do Kosowa, Bośni, Macedonii oraz Rumunii.