- Po przeprowadzeniu tych analiz, które zostały wykonane, zrezygnowaliśmy z symulacji rozpadu samolotu po zderzeniu, jak również z symulacji, jak ten samolot się obracał po utracie dość znacznego fragmentu lewego skrzydła. Dla nas był to skutek, nie przyczyna wypadku. Przyczyny kończyły się kilkanaście sekund wcześniej i to są rzeczy, nad którymi należy się pochylić - mówił Lasek.

Jego zdaniem nowe odczyty rozmów w kabinie, które już po zakończeniu prac komisji Millera opublikowała prokuratura, nie są dowodem na lepszą komunikację załogi. Komisja dowodziła, że załoga nie znała faktycznej wysokości samolotu, bo czytał ją dowódca sił powietrznych gen. Andrzej Błasik. Nowe stenogramy nie potwierdziły obecności generała w kokpicie.

- Jeżeli eksperci krakowscy mieliby rację, to mamy tutaj do czynienia z bardzo smutną sytuacją. Dwóch członków załogi podaje dwie różne wysokości, dowódcy samolotu, który jest zajęty pilotowaniem w locie bez widoczności ziemi, bardzo mocno obciążony. Każda z tych wysokości jest inna, nie wiadomo, która jest prawdziwa. Jeżeli ta informacja przebija się do dowódcy statku powietrznego, 100 metrów – bezwzględna wysokość, na której należało przerwać zniżanie, a samolot kontynuuje zniżanie, załoga nie reaguje i dopiero decyzja, że odchodzimy na drugi krąg zapada 40 metrów niżej, to może stawiać w nieco innym świetle intencje załogi - mówił Lasek

Skomentował także kwestię rzekomych wybuchów w kabinie z perspektywy innych zapisanych danych z samolotu. - Jeżeli nastąpiłby ten hipotetyczny wybuch, w okolicach kadłuba, to skok ciśnienia zostałby zarejestrowany - podkreślał Lasek, mówiąc o jednym z parametrów zapisywanych w trakcie lotu, czyli nadciśnieniu w kabinie, który służy do analizy sytuacji, w której mogłoby dojść do dekompresji.