Sądy w Grodnie skazały trzech działaczy Związku Polaków na Białorusi na pięciodniowe areszty, a prezes organizacji Andżelikę Borys ukarano wysoką grzywną. W Wołożynie, gdzie rozpoczął się proces sądowy mający rozstrzygnąć los Domu Polskiego w Iwieńcu, milicja poturbowała polonijną dziennikarkę, oskarżając ją o potrącenie milicjanta.

[srodtytul] Kordony na szosie[/srodtytul]

Żeby dotrzeć z Grodna do Wołożyna (obwód miński), trzeba było się wykazać nie lada pomysłowością i znajomością terenu. Musiałem pokonać dodatkowo ok. 100 kilometrów samochodem, żeby ominąć większość patroli milicyjnych wyłapujących na trasie Grodno – Mińsk auta wiozące działaczy nieuznawanego przez Mińsk ZPB do sądu. Sędziowie mają prawnie umocować wcześniejszą decyzję władz o zajęciu przez milicję i przekazaniu posłusznemu wobec Mińska kierownictwu polskiej organizacji Domu Polskiego w Iwieńcu.

Z setek Polaków jadących z Grodzieńszczyzny do Wołożyna, by wykazać solidarność z dyrektor zajętego siłą Domu Polskiego, ta sztuka udała się zaledwie około 30 osobom. I tak musiały one iść pod gmach sądu pieszo, gdyż samochody, którymi jechały, zatrzymywano na rogatkach miasta. Nie udało się dotrzeć na miejsce niemal nikomu z kierownictwa Związku Polaków Andżeliki Borys. Samą panią prezes wysadzono z samochodu i doprowadzono do sądu w Grodnie. Podobnie jak zatrzymani wcześniej jej najbliżsi współpracownicy – prezes Rady Naczelnej ZPB Andrzej Poczobut, wiceprezes ZPB Mieczysław Jaśkiewicz i rzecznik organizacji Igor Bancer – została oskarżona o aktywny udział w nielegalnej demonstracji, do której doszło w Grodnie w zeszłym tygodniu, w 70. rocznicę pierwszych deportacji Polaków do łagrów stalinowskich.

Wszyscy trzej współpracownicy Borys zostali skazani na pięciodniowe kary aresztu. Sama pani prezes ma zaś zapłacić grzywnę w wysokości miliona pięćdziesięciu tysięcy rubli białoruskich (ok. 1000 złotych), co jest równowartością dwóch średnich pensji.

[srodtytul]Niedostępny sąd[/srodtytul]

Tymczasem w Wołożynie, do którego nie dotarło ścisłe kierownictwo organizacji, miały miejsce wydarzenia nie mniej dramatyczne. Jeszcze przed rozpoczęciem posiedzenia sądu za prowadzącą do niego bramą wjazdową stanęło kilkunastu oficerów wołożyńskiej milicji. Kategorycznie odmówili wpuszczenia na otwarte posiedzenie wszystkich, którzy nie figurowali w aktach sprawy.

Wśród niewpuszczonych znalazł się lider solidaryzującej się z prześladowanymi Polakami Zjednoczonej Partii Obywatelskiej Anatol Lebiedźko. Został schwytany przez funkcjonariuszy po próbie zrobienia zdjęcia milicyjnego kordonu łamiącego zasadę otwartości sądów. Kolejną ofiarą milicjantów, po kilku godzinach stania przed strzeżoną bramą, stała się redaktor naczelna wydawanego przez ZPB pisma „Głos znad Niemna na uchodźstwie” Irena Waluś. Do incydentu doszło w momencie, gdy sąd opuszczali reprezentanci posłusznego Łukaszence Związku Polaków – wiceprezes Mieczysław Łysy oraz nominowany przez władze na stanowisko dyrektora iwienieckiego Domu Polskiego Stanisław Buraczewski. Obaj zostali powitani przez zgromadzonych przy bramie Polaków okrzykami „Zdrajcy!” oraz „Hańba!”.

[srodtytul]Kobieta atakuje milicjantów?[/srodtytul]

Milicjanci wyciągnęli z krzyczącej grupy działaczy Irenę Waluś i, chwyciwszy kobietę za ręce ciągnęli ją za sobą. W gmachu sądu spisali protokół, w którym poświadczyli, że napadła na jednego z funkcjonariuszy i potrąciła go. Za rzekome chuligaństwo będzie sądzona w Grodnie.

Rozprawa w Wołożynie nie przyniosła wyniku, gdyż sędzia postanowił przesunąć rozpatrzenie sprawy Domu Polskiego na późniejszy termin.