- Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET” jest kroniką rozczarowania światem i samym sobą. Kroniką o trzydziestu latach dorosłego życia w państwie, w którym na cokolwiek, co progresywne jest zawsze nie czas i za wcześnie. O tlącej się dyktaturze przemocy, która właśnie podpala świat” – zapowiedział Paweł Demirski, bodaj najbardziej u nas wpływowy dramatopisarz po 1989 r. (razem z Dorotą Masłowską), autor m.in. „Niech żyje wojna!”, „Był sobie Andrzej, Andrzej i Andrzej”, „W imię Jakuba S.” i „Tęczowej trybuny 2012”, wyreżyserowanych przez Monikę Strzępkę.
Czytaj więcej
Powieść Prusa jest punktem wyjścia dla naszej opowieści, traktujemy ją jako rodzaj trampoliny do tego, żeby stworzyć własną fantazję - mówi „Rzeczp...
Paweł Demirski: teatr i seriale
Przez ostatnie pięć lat Paweł Demirski nie udzielał się w teatrze i zajmował serialami (już w 2016 r. mieli premierę jego serialowi „Artyści” w reżyserii Moniki Strzępki). W 2024 r. doszło do premiery „Udaru” (scenariusz i reżyseria) z Jackiem Poniedziałkiem, inspirowanego postacią Macieja Nowaka, zaś w 2025 r. „An!eli” z Małgorzatą Kożuchowską.
Teraz na jesienną premierę czeka serialowa reinterpretacja „Lalki” Prusa wg. scenariusza m.in. Demirskiego w reżyserii Pawła Maślony, wyprodukowana przez Netflix.
Najnowszą premierę Demirski przygotował nie z Moniką Strzępką, lecz z Remigiuszem Brzykiem, który reżyserował w Lublinie w 2013 r. „Był sobie Polak, Polak, Polak i diabeł” Demirskiego. Teraz zachowując bohaterów i rodzinne relacje z najsłynniejszego tekstu Shakespeare’a, duet Paweł Demirski i Remigiusz Brzyk opowiada „historię pokolenia wychowanego w cieniu kryzysu relacji, lęku o własny byt, samotności i braku poczucia bezpieczeństwa".
Czytaj więcej
Małgorzata Kożuchowska w tytułowej roli żony milionera z Konstancina (Jacek Poniedziałek) wyrzuconej z willi na bruk to największy atut „Anieli” –...
- Centralną opowieścią spektaklu są zmagania Hamleta ze śmiercią ojca – mówi Kamil Pudlik, odtwórca tytułowej roli. - Świat po transformacji ustrojowej, z którym musi się mierzyć w samotności, został zagarnięty przez pokolenie Klaudiuszy. Hamlet jest rodzajem bomby – momentami nieaktywny, bierny, stara się dopasować do otoczenia, żeby po chwili próbować rozbić świat na kawałki. Do tego działania brakuje mu jednak narzędzi. Dla mnie rola Hamleta w tym konkretnym spektaklu to niezwykła i ogromna odpowiedzialność. Nie tylko ze względu na miejsce – narodową scenę, ale przede wszystkim ze względu na to, że ta rola składa się z bardzo osobistych wspomnień Pawła.
Jeszcze na etapie prób zdecydowano, że Hamlet ma jednocześnie 20, 30, 40 i 50 lat.
– Największym wyzwaniem było właśnie to płynne przechodzenie w czasie, zrozumienie zmienności relacji, jakie zachodzą między wszystkimi osobami – opowiada Pudlik. – Sama więź z Ofelią jest też bardzo ciekawa. Nazywamy ją roboczo Hamlecicą, jest lustrzanym odbiciem Hamleta – jego potrzeb, sukcesów, porażek.
Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET” jest kroniką rozczarowania światem i samym sobą. Kroniką o trzydziestu latach dorosłego życia w państwie, w którym na cokolwiek, co progresywne jest zawsze nie czas i za wcześnie. O tlącej się dyktaturze przemocy, która właśnie podpala światDemirski: Ofelia to Hamlecica
Tak o Ofelii mówi Paulina Kondrak:
– Ofelia komentuje wydarzenia z pozycji przeżytego życia, pewnej nadświadomości. Sprzeciwia się rodzinnym planom, które nakładają na nią presję małżeństwa. Wychodzi z roli ofiary i walczy o własną sprawczość. Odważnie przeciwstawia się zarówno dążeniom, jak i poglądom politycznym swojej rodziny. Tak w pewnym sensie wyobrażam sobie codzienność kobiet w polskich domach. W tym patriarchalnym świecie to muzyka staje się jej jedynym sprzymierzeńcem.
Czytaj więcej
„Udar”, serialowy debiut reżyserski Pawła Demirskiego, jest inspirowany chorobą Macieja Nowaka oraz kryzysem w życiu dramatopisarza i Moniki Strzęp...
Muzykę, opartą na aktorskich improwizacjach – bliższą eksperymentowi niż klasycznej teatralnej oprawie, w której mocno wybrzmiewają lamentacje wykonywane przez Paulinę Kondrak – tworzy Jacek Grudzień.
Inspiracją dla scenografii Mariki Wojciechowskiej jest port gdyński – jego industrialny rytm, betonowa infrastruktura i specyficzna atmosfera miejsca granicznego. To właśnie w tej przestrzeni zespół aktorski, wsparty choreografią Anny Obszańskiej, odsłania to, czego bohaterowie nie potrafią wypowiedzieć: swoje lęki, gniew, samotność i desperacką potrzebę kontaktu z drugim człowiekiem.
Czytaj więcej
Teatr Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego, tegorocznych laureatów Paszportów „Polityki”, pokazuje Polskę, o jakiej nie wszyscy chcą słyszeć, wiedzi...
Obsada:
Kamil Pudlik Hamlet
Paulina Kondrak Ofelia
Radosław Krzyżowski Poloniusz
Małgorzata Gałkowska Gertruda
Roman Gancarczyk Klaudiusz
Filip Perkowski Laertes
Bogdan Brzyski Horacio
Krzysztof Globisz Stary Aktor
Michał Badeński Gildernstern
Przemysław Przestrzelski Rozenkranz
Zbigniew W. Kaleta Duch Ojca Hamleta
oraz Ryszard pierwszy raz na scenie
Twórcy i twórczynie:
Remigiusz Brzyk reżyseria
Paweł Demirski tekst
Marika Wojciechowska scenografia i kostiumy
Jacek Grudzień muzyka
Anna Obszańska choreografia
Jacqueline Sobiszewski reżyseria światła
Zbigniew S. Kaleta asystent reżysera | inspicjent
Jakub Katarzyński operator kamery
Justyna Skoczek współpraca muzyczna
