Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy rozstrzygnął w interpretacji z 10 maja 2016 r. (ITPP2/4512-186/16/AW) kwestię opodatkowania sprzedaży samochodów usuniętych z drogi i przejętych na własność powiatu na podstawie art. 130a ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (DzU z 2012 r., poz. 1137 ze zm.). Zgodnie z art. 130a ust. 5f tej ustawy, do zadań własnych powiatu należy usuwanie pojazdów oraz prowadzenie dla tych pojazdów parkingu strzeżonego w przypadku, gdy pojazd został pozostawiony w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób zagraża bezpieczeństwu, a także w przypadku nieokazania przez kierującego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie.
Jeśli prawidłowo powiadomiony właściciel lub osoba uprawniona nie odebrała pojazdu w terminie 3 miesięcy od dnia jego usunięcia lub gdy w terminie 4 miesięcy od dnia usunięcia pojazdu nie został ustalony jego właściciel lub osoba uprawniona do jego odbioru, mimo że w jej poszukiwaniu dołożono należytej staranności, starosta występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie przepadku takiego pojazdu na rzecz powiatu. Zarządzeniem starosty powołany został zespół do spraw kwalifikacji i szacowania wartości pojazdów. Zadaniem zespołu jest ustalenie wartości szacunkowej oraz przedstawienie propozycji sposobu zagospodarowania pojazdu: jego naprawy i pozostawienia na stanie powiatu bądź też sprzedaży, nieodpłatnego przekazania lub likwidacji.
Powiat zapytał, czy w przypadku gdy pojazd usunięty z drogi i przejęty przez powiat zgodnie z art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym nie był przez powiat użytkowany (od chwili nabycia nie był wykorzystywany ani do działalności opodatkowanej ani zwolnionej), jego sprzedaż podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT. Sam stanął na stanowisku, że sprzedaż taka podlega opodatkowaniu według stawki 23 proc.
Stanowisko powiatu dyrektor izby skarbowej uznał za prawidłowe. Podzielił pogląd, że sprzedaż taka nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Przy nabyciu wymienionego pojazdu powiatowi jako podatnikowi VAT nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego (samochód został przejęty na mocy postanowienia sądowego), pojazd nie był jednak wykorzystywany do działalności wyłącznie zwolnionej z VAT (od chwili nabycia był nieużytkowany). Sprzedaż przedmiotowego pojazdu nie może zatem korzystać ze zwolnienia od podatku, co oznacza, że powinna być opodatkowana stawką podstawową 23 proc.
