20 listopada udam się do Brukseli na szczyt Unia Europejska–Wielka Brytania. 86 lat temu, w 1940 r., mój tata podróżował w przeciwnym kierunku. Wraz ze swoim ojcem przeszedł pieszo 100 kilometrów, aby dostać się na jeden z ostatnich statków płynących do Wielkiej Brytanii i uciec przed nazistowską inwazją. Moja matka również była żydowską uchodźczynią. Dzieciństwo spędziła, ukrywając się w Polsce, a następnie, dzięki życzliwości napotkanych po drodze obcych ludzi, jako nastolatka dotarła do Wielkiej Brytanii.
Moi rodzice znaleźli tam schronienie i wnieśli swój wkład w życie kraju, zgodnie z najlepszą tradycją europejskiej solidarności, otwartości i współpracy. Ich doświadczenia ukształtowały moje podejście do internacjonalizmu oraz przekonanie, że jako Europejczycy najskuteczniej bronimy naszych wartości i realizujemy nasze interesy, działając wspólnie.
Czytaj więcej
Uratowanej przez Polaków z Holokaustu matce Eda Milibanda zabrakło niespełna dwóch miesięcy, aby doczekać mianowania swojego drugiego syna na szefa...
Miliband: Brexit sprawił, że nasza sytuacja się pogorszyła. Za statystykami stoją ludzie
10 lat temu Brytyjczycy zagłosowali za opuszczeniem Unii Europejskiej. Szanuję ten wybór. Widać jednak wyraźnie, że ta wersja brexitu nie przyniosła zmian gospodarczych i politycznych, których oczekiwało wielu głosujących.
W rzeczywistości sytuacja nie poprawiła się, lecz pogorszyła. Twardy brexit spowodował, według szacunków, uszczuplenie brytyjskiej gospodarki o 4 proc. Niektóre analizy wskazują na jeszcze większą skalę, sięgającą nawet 8 proc. PKB. Po uwzględnieniu inflacji eksport produktów rolno-spożywczych z Wielkiej Brytanii do UE spadł o niemal 25 proc. Za tymi statystykami stoją konsumenci, przedsiębiorcy i rolnicy, którzy dziś ponoszą tego koszty.
Czytaj więcej
Próby łagodzenia skutków brexitu podejmowane są dziś przez wszystkie kolejne brytyjskie rządy ostatnich lat. To pośredni dowód na brak poczucia peł...
Utrata brytyjskiego głosu jest odczuwalna również w Unii Europejskiej. Podczas moich podróży po Europie jako brytyjski minister spraw zagranicznych wielokrotnie słyszałem, jak bardzo ludzie żałują, że Wielkiej Brytanii nie ma już przy wspólnym stole, oraz jak dotkliwe są bariery, które pojawiły się w handlu i relacjach kulturalnych z naszym krajem. W Europie istnieje autentyczna wola odbudowy naszych więzi oraz świadomość, że możemy więcej zyskać, działając wspólnie.
Pilna potrzeba podjęcia takich działań jest dziś wyraźniejsza niż kiedykolwiek. Od referendum brexitowego w 2016 r. świat uległ głębokim przemianom. Barbarzyńska inwazja Rosji na Ukrainę przyniosła na nasz kontynent najbardziej krwawy konflikt od czasów II wojny światowej. Rosyjskie ataki hybrydowe zagrażają naszemu wspólnemu bezpieczeństwu. Coraz wyraźniej zmierzamy w stronę geoekonomicznych bloków i rywalizacji wielkich mocarstw. Kryzys klimatyczny przyspiesza, a sztuczna inteligencja niesie ze sobą nie tylko nowe możliwości, lecz także egzystencjalne zagrożenia dla naszego dotychczasowego sposobu życia.
Brytyjski minister spraw zagranicznych: Pokolenie moich rodziców miało odwagę odbudować nasz kontynent
W obliczu niepowodzeń brexitu i tak głęboko zmieniającej się sytuacji na świecie premier Andy Burnham słusznie stwierdził, że potrzebujemy głębszego i silniejszego partnerstwa z Unią Europejską, które przyniesie korzyści obu stronom. Dzisiejszy szczyt UK–UE ma przybliżyć nas do tego celu. Może zaowocować porozumieniami korzystnymi dla wszystkich, które realnie wpłyną na życie naszych społeczeństw.
Punktem wyjścia powinno być bezpieczeństwo i pogłębienie wspólnych działań w odpowiedzi na cyberataki, ingerencje zagraniczne, sabotaż i inne zagrożenia hybrydowe. Możemy usuwać bariery utrudniające handel żywnością i napojami oraz ograniczyć biurokrację, z którą mierzą się przedsiębiorcy. Możemy pogłębić współpracę w zakresie przeciwdziałania nielegalnej migracji i usprawnić funkcjonowanie brytyjskiego oraz unijnego rynku energii.
Czytaj więcej
Na piątkowym szczycie w Brukseli premier Andy Burnham ma zadeklarować gotowość przyjęcia przez Zjednoczone Królestwo norm żywności Unii bez wpływu...
Co szczególnie ważne, możemy również stworzyć młodym ludziom nowe możliwości życia, pracy i studiowania za granicą, których zostali pozbawieni po wystąpieniu Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej.
Te nowe porozumienia powinny stanowić fundament, a nie granicę naszych przyszłych relacji. Z niecierpliwością oczekuję debaty zarówno w kraju, jak i za granicą, która pomoże określić możliwe kierunki rozwoju tych stosunków. Potrzebujemy pragmatycznego podejścia do największego zestawu wyzwań, z jakim przyszło nam się mierzyć od 1945 r.
Dlatego inspiracji ponownie szukam w pokoleniu moich rodziców. W pokoleniu, które stanęło wobec ruin pozostawionych przez II wojnę światową, lecz nie ograniczyło swoich ambicji. Przeciwnie, miało odwagę spojrzeć wyżej, na nowo wyobrazić sobie nasz kontynent i go odbudować. Dziś ten sam duch powinien skłonić nas do wypracowania nowych odpowiedzi – adekwatnych do skali wspólnych wyzwań, przed którymi stoimy.
Tytuł, lead i śródtytuły pochodzą od redakcji