– Dawno go powinno tu nie być – mówił Scholz i – jak prawicowiec – podkreślał, że zezwolenie na dalsze przebywanie w Niemczech takich migrantów wynika z „fałszywie rozumianej tolerancji”. Ściślej chodziło mu o zezwolenie ze strony władz Bawarii, bo tam rządzą chadecy z CSU, rywale polityczni. Ale przekaz jest czytelny – nie damy już rady, musimy zmienić zasady. 

Czy CDU pod wodzą Friedricha Merza, prawdopodobnie przyszłego kanclerza, uczyni z AfD normalną partię?

Emanullah O. wywołał też radykalną zmianę w postawie CDU pod wodzą Friedricha Merza (CSU jest jej bawarską siostrą). Nie wyklucza już ona współpracy na poziomie federalnym z AfD, która w środę w Bundestagu ma poprzeć wnioski CDU w sprawie nowej polityki imigracyjnej. Trudno będzie mówić o utrzymywaniu kordonu sanitarnego wokół skrajnej prawicy, skoro zdecydowanie prowadząca w sondażach partia Merza (około 30 proc. poparcia), najprawdopodobniej przyszłego kanclerza, w kluczowej sprawie korzysta z poparcia AfD (na drugim miejscu w sondażach – około 21 proc.). 

Jeszcze półtora roku temu, gdy Merz powiedział, że nie wyklucza współpracy z AfD na poziomie lokalnym, to spotkał się z taką krytyką, także we własnej partii, że natychmiast wycofał się z tego, tłumacząc, że został źle zrozumiany. Teraz jesteśmy już na poziomie federalnym i CDU nie sprawia wrażenia przerażonej.

CDU w środę ma zamiar dzięki głosom AfD uzyskać większość w Bundestagu dla swoich rekomendacji dla rządu federalnego. Wśród nich „trwałe” (czyli niezgodne z zasadami strefy Schengen) kontrole granic ze wszystkimi sąsiadami i niewpuszczanie wszystkich – „bez wyjątku” – nielegalnych imigrantów. Do tego szybka deportacja tych, co nie uzyskali azylu, a zanim ona nastąpi, przetrzymywanie ich za kratkami.

Odsyłanie tych, co jak Enamullah O. nie powinni być w Niemczech, ma się odbywać regularnie, codziennie mają startować samoloty do Afganistanu i Syrii. To wizja bliska AfD, choć ona ma znacznie szerszy pomysł – „reemigracji” milionów. 

Zieloni, jedyna znacząca niemiecka partia, która trzyma się zasady  „Damy radę!”, przestrzega, że skorzystanie z poparcia AfD w Bundestagu, to duży krok na drodze, którą przeszła Austria. Skrajnie prawicowa Partia Wolnościowa doczekała się uznania za normalne ugrupowanie, jej kandydat na kanclerza tworzy właśnie rząd z austriackim odpowiednikiem CDU – Partia Ludową.