ADHD należy do najczęściej rozpoznawanych zaburzeń neurorozwojowych u dzieci. Najczęściej objawia się trudnościami z koncentracją, nadmierną ruchliwością i impulsywnością. Dzieci z ADHD mają również problem z hamowaniem reakcji i trudności z dostosowaniem się do zmieniających się zasad. Słabiej funkcjonuje też ich pamięć robocza.

Choć podstawą terapii nadal jest leczenie farmakologiczne, nie zapewnia ono oczekiwanych efektów u wszystkich dzieci. U części pojawiają się efekty niepożądane, a niektórym trudno utrzymać leczenie przez dłuższy czas. Z tego powodu badacze coraz częściej szukają sposobów na uzupełnienie terapii.

Czytaj więcej

Uczelnie pod lupą. Rząd chce zaostrzyć zasady kształcenia pielęgniarek

Ruch z elementem myślenia zapewnia najlepszy efekt

W ramach badania, którego wyniki opublikowano w lutym w „World Journal of Pediatrics”, naukowcy z kilku chińskich ośrodków sprawdzili, jak na dzieci z ADHD wpływa 12-tygodniowy program ćwiczeń poznawczo-ruchowych. W badaniu wzięło udział 107 dzieci z rozpoznanym ADHD w wieku od 6 do 10 lat. Uczestników podzielono na trzy grupy. Jedna brała udział w treningu łączącym ruch z zadaniami wymagającymi skupienia i zapamiętywania zasad, druga wykonywała standardowe ćwiczenia aerobowe, a trzecia znalazła się w grupie kontrolnej.

Zintegrowane ćwiczenia poznawczo-ruchowe mogą stać się ciekawym uzupełnieniem leczenia farmakologicznego albo alternatywą dla rodziców dzieci z ADHD, które szukają metod niefarmakologicznych

Obie aktywne grupy trenowały trzy razy w tygodniu po 45 minut. W programie zintegrowanym dzieci nie tylko się ruszały, ale też reagowały na zmieniające się polecenia, wykonywały ruchy w odpowiedniej kolejności i musiały dostosować się do nowych reguł. Taki trening był ukierunkowany nie tylko na angażowanie ciała, ale również na hamowanie reakcji, rozwijanie pamięci roboczej oraz elastyczności poznawczej. Dzieci z drugiej grupy wykonywały ćwiczenia o umiarkowanej intensywności na bieżni lub rowerze stacjonarnym. Następnie naukowcy oceniali objawy ADHD i funkcje wykonawcze w każdej z trzech grup.

Okazało się, że w porównaniu z grupą kontrolną w obu aktywnych grupach istotnie zmniejszył się poziom nieuwagi oraz nadpobudliwości-impulsywności. Najlepsze efekty zaobserwowano w grupie, gdzie ruch był połączony z większym wysiłkiem poznawczym. Poprawiła się m.in. kontrola hamowania, czyli zdolność do powstrzymywania automatycznych reakcji, a także bezpośrednia pamięć robocza, a to właśnie te umiejętności są kluczowe w codziennym funkcjonowaniu dziecka w domu i w szkole.

Czytaj więcej

Paracetamol w ciąży a autyzm. Duńscy badacze sprawdzili wpływ leku na dzieci

Terapia dzieci z ADHD – sam ruch to za mało

Autorzy badania podkreślają, że nie każda aktywność działa tak samo. Sam ruch pomaga, ale ćwiczenia wymagające zapamiętywania zasad, zmiany reakcji i szybkiego dostosowania się mogą mocniej wspierać obszary mózgu odpowiedzialne za uwagę i samokontrolę. Co istotne, podczas badania nie odnotowano działań niepożądanych, a rodzice dobrze ocenili tę formę wsparcia.

Zintegrowane ćwiczenia poznawczo-ruchowe mogą stać się ciekawym uzupełnieniem leczenia farmakologicznego albo alternatywą dla rodziców dzieci z ADHD, które szukają metod niefarmakologicznych. Badanie pokazuje, że odpowiednio zaplanowany ruch może być czymś więcej niż sposobem na rozładowanie energii. Może też realnie wspierać rozwój mechanizmów odpowiedzialnych za koncentrację i kontrolę zachowania.