Podatkowi od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=0788FC199FF9D8FB3843C5D634417688?id=185384]ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tekst jedn. DzU z 2007 r. nr 68, poz. 450 ze zm.[/link]; dalej ustawa) podlegają umowy spółki.
Obowiązek podatkowy powstaje jedynie wtedy, gdy zmiana umowy spółki powoduje podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jest nią, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt. 8 lit. b) ustawy, wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej.
Ustawa definiuje też na własny użytek zmianę umowy spółki. Uważa się za nią, w przypadku spółek osobowych, między innymi wniesienie lub podwyższenie wniesionego do spółki wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki.
Natomiast przez pojęcie zysku należy, zgodnie z niektórymi orzeczeniami sądu administracyjnego, rozumieć porównanie stanu majątku spółki z początku roku obrachunkowego ze stanem na koniec roku obrachunkowego, dokonane według zasad ustalonych w ustawie (np. [b]wyrok NSA 15 maja 2009 r., II FSK 182/08[/b]).
Stosowana przez organy podatkowe gramatyczna wykładnia zaprezentowanych przepisów powoduje, że [b]każde zadysponowanie przez wspólników zyskiem w ramach spółki, wiążące się z podwyższeniem wkładów, będzie generowało obowiązek podatkowy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.
