Sąd Najwyższy ocenił, że wywieszenie przez radcę prawnego przed wejściem do sądu baneru informującego o kancelarii, może być uznane za niedozwoloną reklamę. Baner miał rozmiary 2 na 2,5 metra, znajdowała się na nim informacja o kancelarii i kategoriach spraw, jakimi się zajmuje.

Rozmiar ma znaczenie

– To ważne orzeczenie, które wskazuje kierunek rozumienia przepisów dotyczących informowania o wykonywaniu zawodu – mówił po rozprawie Konrad Mazur, zastępca głównego rzecznika dyscyplinarnego samorządu radcowskiego.

Przepisy kodeksu etyki radcy prawnego dopuszczają informowanie o wykonywaniu zawodu. Jest jednak tendencja, zwłaszcza wśród młodych radców prawnych, do szukania coraz to nowych form promowania. Pojawiają się coraz większe banery na budynkach, w których mają siedzibę radcowie prawni.

– To orzeczenie może pomóc organom dyscyplinarnym w ocenie, jakie działania mogą zostać uznane za naruszające zasady etyki – wskazuje mecenas Mazur. I podkreśla, że istotne jest także to, że w drugiej części orzeczenia Sąd Najwyższy wskazał na aspekt odbiorców informacji przekazywanej przez radcę prawnego.

Sąd Najwyższy zajmował się sprawą radcy prawnego z Bielska-Białej. W 2013 r. umieścił on baner przed sądem. Sąd dyscyplinarny I instancji wymierzył mu za to karę pieniężną w wysokości 2 tys. zł, ale Wyższy Sąd Dyscyplinarny zmienił ją na upomnienie. Sąd Najwyższy ją utrzymał.

– Biorąc pod uwagę znaczne gabaryty i miejsce, w którym został umieszczony, należy uznać, że miał charakter niedozwolonej reklamy, charakter perswazyjny, narzucania się – tłumaczył sędzia sprawozdawca Rafał Malarski.

Podkreślił, że identyczny baner na budynku, w którym znajduje się kancelaria radcy prawnego, nie musiałby być uznany za naruszający zakaz reklamy. Choć mógłby naruszać zasady etyki, np. gdyby miał gigantyczne rozmiary.

Ulotki to nie zawsze reklama

Sąd Najwyższy oceniał także inne zachowanie tego samego radcy prawnego. W 2012 r. rozdawał on ulotki przed egzaminem wstępnym na aplikacje prawnicze. Miały zachęcać do podjęcia pracy w kancelarii. W tej kwestii sądy dyscyplinarne ukarały go upomnieniem, ale Sąd Najwyższe go uniewinnił.

– To działanie nie miało charakteru reklamowego, chodziło o ofertę pracy dla młodych prawników – mówił sędzia Malarski. A organy dyscyplinarne ustaliły, że ich celem nie było zdobycie klientów.

Sąd Najwyższy podkreślił, że przepisy przewidujące restrykcyjną odpowiedzialność nie powinny być traktowane rozszerzająco.

sygnatura akt: SDI 49/15

Godnie, bez narzucania się i porównań

Radca prawny może informować o wykonywaniu zawodu, ale nie w sposób sprzeczny z prawem, dobrymi obyczajami lub naruszając godność zawodu, w szczególności:

- niezgodnie z rzeczywistością lub wprowadzając w błąd,

- naruszając tajemnicę zawodową,

-ograniczając klientowi swobodę wyboru,

- powołując się na osobiste wpływy lub znajomości,

- wykorzystując łatwowierność lub przymusowe położenie,

- nadużywając zaufania,

- udzielając nierzetelnych obietnic lub gwarancji,

- narzucając się (m.in. poprzez naruszenie sfery prywatności),

- bezpośrednio porównując jakość czynności zawodowych z czynnościami innych, możliwych do identyfikacji osób.

Na podstawie art. 32 kodeksu etyki radcy prawnego, obowiązującego od 1 lipca 2015 r.