W ostatnich latach do łask wróciły mroczne estetyki: dark academia, gotyckie szkoły, tajne stowarzyszenia, biblioteki, stare korytarze, rytuały, magia, sekrety. Jak pani myśli, z czego wynika ta potrzeba? Czy żyjemy w kulturze, która z jednej strony wszystko ujednolica i przyspiesza, a z drugiej jednak tęskni za tajemnicą i niedopowiedzeniem?

Dark academia do pewnego stopnia wiąże się z romantyzowaniem rzeczywistości. Jednak tendencję do podobnych praktyk widać bardzo wyraźnie nie tylko w kontekście tego gatunku, lecz również życia per se. Romantyzujemy jesienne wieczory, letnie spacery, deszczowe popołudnia, ale także – codzienność, związki i pracę. Można pokusić się o pytanie, czy owa praktyka nie służy ułatwieniu nam radzenia sobie z trudami szarego dnia i nadaniu mu odrobiny magii.