Wyjeżdżając z Polski w 1970 r., miałam mgliste pojęcie o Ukrainie, jej historii, a zwłaszcza o historii stosunków polsko-ukraińskich, a o Rzeczypospolitej Trojga Narodów nie miałam najmniejszego pojęcia. Unia Lubelska kojarzyła mi się z placem tego imienia w Warszawie, gdzie był Empik i przystanek autobusu 100. Przypuszczam, że ignorancja mojego pokolenia, która panowała co najmniej do 1989 r., jest częściowo odpowiedzialna za wrogość czy niechęć w stosunku do Ukrainy widoczną dzisiaj w Polsce i wykorzystywaną coraz silniej przez prorosyjskie siły.