Odkąd rozpłakał się nad konstytucją, przestałem go traktować poważnie. Wcześniej, choć nigdy bym Szymona Hołowni nie uznał za kandydata na poważnego polityka, miałem dla niego sporo sympatii. Pewnie wiązało się to z dawnymi czasami, z początków tego wieku, kiedy to byliśmy kolegami z pracy i to w kilku redakcjach. Jako dziennikarz, felietonista czy publicysta Szymon Hołownia bywał błyskotliwy i dowcipny, a do tego miał wyczucie ciekawych tematów.