Jest taka książka science fiction „Problem trzech ciał”. Autor, Chińczyk Liu Cixin, opisuje pierwszy pozaziemski kontakt ludzi z obcą cywilizacją. Ale prawdę mówiąc, w tej książce mogłoby w ogóle nie być kosmitów, bo dla nas, Europejczyków, niemal kosmitami są już sami Chińczycy, prezentujący zupełnie inną kulturę i zupełnie inne zachowania niż te, do których przywykliśmy.

Dla mnie z kolei takim kosmitą – i to z odległej planety – jest mój syn, a przynajmniej tak czuję, gdy z nim rozmawiam. Niby porozumiewamy się tym samym językiem (Chińczycy w powieściach Liu Cixina też swobodnie rozmawiają z przedstawicielami Zachodu w tym samym języku), ale prezentujemy tak całkowicie odmienne podejścia do życia, że jedyne, co możemy zrobić, to omijać się dużym łukiem i starać nie zaogniać konfliktów. Przy tak dużych różnicach w podejściu do większości spraw jest to jednak praktycznie niemożliwe.