Reklama
Rozwiń
Reklama

Irena Lasota: Czerwone życiorysy

W 1989 r. wydawnictwo Idee opublikowało dziesiąty tom z serii „Konfrontacje" pt. „Czerwone życiorysy". We wstępie pisałam, że „znaleźć w niej można kilkanaście sylwetek członków partii komunistycznej i ludzi służących komunizmowi...
Irena Lasota: Czerwone życiorysy

Foto: AdobeStock

Niektórzy bohaterowie tej książki służyli wiernie Związkowi Radzieckiemu i sprawie komunizmu, niemniej zginęli z rąk współtowarzyszy, inni przed śmiercią odsunęli się od komunizmu. Komunizm jest szczególnym zjawiskiem zarówno w polityce, jak i z punktu widzenia psychologii, i tezę tę, nienową, chcieliśmy w tej książce zilustrować". Trzydzieści i więcej lat temu teza o tym, że komunizm – a zwłaszcza komuniści – może być bardzo ciekawym tematem dla psychologów (a czasem nawet psychiatrów), była dosyć powszechna i dzięki temu powstało wiele bardzo dobrych biografii, wspomnień, powieści i badań naukowych. Z czasem, wraz z upadkiem systemu komunistycznego i umieraniem pokoleń, które obserwowały meandry komunistów, ich obraz ulegał spłaszczeniu i tracił wielowymiarowość, którą tak celnie zauważyli i opisali autorzy tacy jak Artur Koestler czy George Orwell.

-50% na pakiet subskrypcji RP.PL z NYT!

Skorzystaj z wiosennej promocji i ciesz się dwoma dostępami do najbardziej zaufanych źródeł informacji.

Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.

Kliknij i przejdź do szczegółów

Reklama
Promowane treści
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama