Bo Polska Ludowa, w której wychowywała się moja generacja robiła wszystko, by o Piłsudskim zapomnieć. Był niewygodny – paradoksalnie – nie przez swoją wielkość, ale przez małość swoich apologetów. Owszem, był dla komunistów żywym wspomnieniem klęski w Bitwie Warszawskiej, ale przecież jego socjalistyczna i wolnościowa przeszłość w annałach marksistów wcale nie musiała zupełnie go dyskwalifikować. Wszak w młodości był szczerym, czułym na kwestie społeczne lewicowcem.