Potwierdził to ostatnio Naczelny Sąd Administracyjny (sygnatura akt II FSK 75/10).

Oddalając skargę kasacyjną przedsiębiorcy, odmówił mu prawa do kosztów podatkowych po wydatkach na naprawę firmowego samochodu, który został rozbity przez pijanego pracownika.

Problemy pechowego przedsiębiorcy zaczęły się w listopadzie 2008 r., kiedy to fiskus zakwestionował jego rozliczenie podatkowe za 2006 r. W decyzji organ podatkowy uznał, że zawyżył on koszty uzyskania przychodu o wydatki związane z naprawą samochodu ciężarowego. Auto miało OC i AC, ale z powodu nietrzeźwości sprawcy wypadku przedsiębiorca nie zgłaszał szkody do firmy ubezpieczeniowej, bo i tak nie przysługiwałoby mu odszkodowanie. Nie wystąpił też przeciwko pracownikowi do sądu o naprawienie szkody. Ponad 30 tys. zł wydatków na naprawę auta, holowanie i badanie powypadkowe rozliczył w koszty działalności firmy.

Fiskus uznał to za niedopuszczalne. Fakt, że wypadek spowodował nietrzeźwy kierowca, pozbawia podatnika prawa do kosztów uzyskania przychodów. Stanowisko fiskusa w pełni potwierdziły sądy administracyjne obu instancji.

Sąd kasacyjny okazał się bezlitosny dla skarżącego. Podkreślił, że prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości nie można uznać za działanie w celu osiągnięcia przychodu. Ponadto jest to postępowanie zakazane przez odpowiednie przepisy prawa o ruchu lądowym, prawa o wykroczeniach lub przez prawo karne.

W ocenie NSA koszty remontu powypadkowego i inne związane z tym wydatki stanowią naprawienie szkody spowodowanej zakazanym przez prawo działaniem. Dlatego pozostają w bezpośrednim związku skutkowo-przyczynowym z działaniem, które nie miało na celu osiągnięcia przychodu.

Naczelny Sąd Administracyjny zgodził się wprawdzie, że wyremontowany samochód w przyszłości będzie służył działalności przychodowej, nie zmienia to jednak oceny, że remont był naprawieniem szkody spowodowanej działaniem, którego nie można uznać za dążenie do osiągnięcia przychodu. Sąd konsekwentnie podkreślał, że nie ma żadnego powodu, aby budżet ponosił konsekwencje uznania za koszt uzyskania przychodów tego rodzaju wydatków.

Wyrok jest prawomocny.

sygnatura akt II FSK 75/10

Zobacz:

» Dobra Firma » Podatki i księgi » Podatek dochodowy » PIT i CIT » Koszty » Co można wrzucić w koszty

» Dobra Firma » Podatki i księgi » Samochód i podróże » Samochód » Podatek dochodowy od auta