Radny traci mandat za działalność gospodarczą

Wojewoda wygasił mandat radnemu, który jest równocześnie prezesem miejscowej ochotniczej straży pożarnej. Wojewoda ustalił, że OSP podnajmuje Telekomunikacji Polskiej SA lokal w budynku będącym własnością miasta, a który został oddany straży w użyczenie. Umowę z Telekomunikacją podpisał prezes – radny tego miasta.

Zarówno radny, jak i rada odwołali się do sądu. W skardze podkreślono, że radny nie czerpał korzyści z tej umowy (bo tego zabrania statut stowarzyszenia OSP) i nie zarządzał działalnością gospodarczą prowadzoną na majątku gminnym oraz że udostępnienie Telekomunikacji pomieszczenia na bezobsługową centralę telefoniczną było działaniem korzystnym dla gminy.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 grudnia 2010 r. (sygnatura akt: II OSK 2055/10) podtrzymał decyzję wojewody.

Stwierdził, że wojewoda przeprowadził prawidłową wykładnię i zastosowanie art. 24f ust. 1

ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

w związku z art. 190 ust. 1 pkt 2a

ustawy z 16 lipca 1998 r. – Ordynacja wyborcza do rad gmin rad powiatów i sejmików województw

. Naruszenie tych przepisów powoduje wygaśnięcie mandatu radnego.

Co prawda - argumentował sąd - dochód z działalności stowarzyszenia, w którym działa radny, służy realizacji celów statutowych stowarzyszenia i nie może być przeznaczony do podziału między członków, jednakże fakt ten nie ma znaczenia z punktu widzenia ograniczeń działalności gospodarczej radnego, o których mowa w art. 24f ustawy o samorządzie gminnym.

Radny, zarządzając działalnością gospodarczą stowarzyszenia, narusza ustawowy zakaz, bez względu na to, czy czyni to na własny rachunek i czy odnosi z niej osobiste korzyści. To, że dochody stowarzyszenia uzyskiwane z prowadzenia działalności gospodarczej są przeznaczone na takie czy inne cele, nie zmienia charakteru takiej działalności – podkreślił sąd.

Do obywatela należy decyzja, czy wybiera sprawowanie władzy publicznej, czy działalność gospodarczą