Wyniki ciekawego badania dotyczącego ewolucji wilków opublikowano 12 lutego w czasopiśmie „Proceedings of the Royal Society B”. Symulacje matematyczne, naśladujące proces ewolucji, przeprowadził zespół amerykańskich matematyków i statystyków z University of Wisconsin-La Crosse, University of Tennessee oraz Valparaiso University.
Jak starożytny wilk wyewoluował w psa?
Istnieje kilka teorii opisujących proces ewolucji starożytnych wilków w psy – ich udomowienie, tempo, warunki zmian określonych cech oraz zachowań. Jak wyjaśnia portal phys.org, obecnie uważa się, że ludzie i psy żyli w bliskim sąsiedztwie przez ok. 30 tys. lat. Zdaniem naukowców przez ostatnie 15 tys. lat trwał proces hodowania psów przez ludzi i przystosowywania ich do wykonywania określonych zadań (np. polowanie, ochrona). Mniej jasny jest scenariusz tego, co mogło wydarzyć się wcześniej. Według niektórych teorii zmianę zapoczątkowało działanie ludzi – czyli m.in. selekcja i hodowla najbardziej łagodnych wilczych osobników. Inna teoria mówi o scenariuszu, w którym część wilków wyspecjalizowała się w jedzeniu padliny pozostawionej przez ludzi. To właśnie z tej grupy mógłby teoretycznie wyłonić się praprzodek współczesnego psa.
Czytaj więcej
Jądro Ziemi to jedno z najbardziej tajemniczych i niedostępnych miejsc na planecie. Okazuje się, że w ciągu ostatnich 20 lat zaszły w nim pewne waż...
Naukowcy badają teorię „samoudomowienia” wilków
Scenariusz nazywany samoudomowieniem, samoselekcją wilków lub „hipotezą padlinożerców” jest brany pod uwagę przez część naukowców, ale wiąże się z pewnymi wątpliwościami. Według teorii samoselekcji część wilków – przyciągana padliną pozostawioną w pobliżu ludzkich skupisk – zaczęła zmieniać swoje zachowania. Grupa ta miała m.in. stopniowo tracić agresywne cechy na rzecz przystosowania do zdobywania łatwego posiłku (i stopniowego oswajania się z ludźmi). Miała również izolować się od innych watah i rozmnażać z osobnikami o podobnym stopniu „oswojenia”.
Z teorią tą wiąże się jednak ważna, dodatkowa kwestia. Dotychczas uważano, że w przypadku podobnego scenariusza potencjalna ewolucja wilków – do etapu, na którym ludzie mogliby je hodować i rozmnażać - trwałaby bardzo długo (nie zmieściłaby się w okresie 15 tys. lat). Aby przetestować postawioną teorię naukowcy zdecydowali się wykorzystać możliwości modeli matematycznych.
Symulacja ewolucji wilków. Co pokazały wyniki badania?
Autorzy badania wykorzystali modele matematyczne do obliczenia czasu, w jakim ze stada starożytnych wilków (żywiących się padliną pozostawioną przez człowieka) mógłby wyłonić się nowy, odrębny gatunek psa. Wykonano symulację, w której tzw. oswojone wilki łączyłyby się w pary z osobnikami o podobnych cechach i z tymi, które cech „oswojonych” nie posiadały. Sprawdzono także, czy potencjalna ewolucja przyspieszyłaby pod wpływem zwiększenia zasobu odpadów żywnościowych pozostawionych przez ludzi.
Czytaj więcej
Europejska Agencja Kosmiczna poinformowała o niezwykłym odkryciu kosmicznego teleskopu Euclid. Udało mu się uchwycić rzadkie zjawisko zwane pierści...
Każdy z modeli sprawdzono w perspektywie upływu 15 tys. lat. W wielu modelach gatunek wczesnego psa wydzielał się z gatunku starożytnych wilków w 37 proc. przypadków. Jeżeli wilki padlinożerne łączyły się z osobnikami o podobnych cechach, stada „wczesnych psów” wydzielały się w 74 proc. przypadków, a proces ten trwał ok. 8 tys. lat (czyli dużo szybciej, niż zakładano). Do zmiany dochodziło niezależnie od poziomu (stałości lub wzrostu) ilości resztek pożywienia pozostawionego przez ludzi. W modelach, w których oswojone wilki łączyły się z dzikimi wilkami, nigdy nie doszło do wydzielenia nowego gatunku.
Część ekspertów oceniających badanie uważa, że wyniki symulacji mogą być jednym z dowodów popierających „hipotezę o padlinożercach”. Badacze podkreślają jednak, że w procesie ewolucji bierze udział wiele czynników i trudno jednoznacznie określić, który okazał się kluczowym.
